Ο Ζεράρ ντε Νερβάλ (Gérard de Nerval) ήταν Γάλλος ρομαντικός ποιητής και πεζογράφος. Το πραγματικό του όνομα ήταν Gérard Labrunie. Γεννήθηκε στις 22 Μαΐου 1808. Δύο χρόνια μετά τη γέννησή του, η μητέρα του πεθαίνει στην Σικελία, όταν συνόδευε τον άντρα της, στρατιωτικό ιατρό και μέλος του στρατού του Μεγάλου Ναπολέοντος. Ο πατέρας έστειλε τον Ζεράρ στο θείο του, Antoine Boucher στην επαρχία της Valois at Mortefontaine. Επιστρέφοντας από τον πόλεμο, το 1814, ο πατέρας του τον έστειλε πίσω στο Παρίσι. Το 1820 στο κολλέγιο, ανέπτυξε φιλία με τον Θεόφιλο Γκοτιέ (Théophile Gautier).
Ο Νερβάλ έγραφε ρομαντική ποίηση. Τον απασχολούσε με πάθος το μεταφυσικό και η αναζήτηση του Θεού, πράγμα που διακρίνεται στο έργο του αλλά και στο τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τον πραγματικό κόσμο. Ένας εκ των θαυμαστών τού έργου του ήταν και ο Βίκτωρ Ουγκώ. Συνέγραψε τα αξιόλογα διηγήματα «Οι κόρες της φωτιάς», «Το όνειρο και η ζωή», «Η ερωτική μποέμ». Μετέφρασε πολλά γερμανικά λογοτεχνικά έργα στη γαλλική, όπως το «Faust» του Goethe που τον έκανε διάσημο. Οι ταξιδιωτικές αφηγήσεις του για την Ανατολή, ήταν άλλο ένα έργο που προέκυψε από τις περιηγήσεις του στις χώρες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το οποίο εκδόθηκε το 1851. Στο έργο αυτό ο Νερβάλ περιγράφει και το διάστημα που βρέθηκε στα Κύθηρα.
Ο Νερβάλ είχε χρόνιες διανοητικές διαταραχές. Τσακισμένος και ταλαιπωρημένος από τη ψυχική του νόσο, αυτοκτόνησε στις 26 Ιανουαρίου 1855.
Απόσπασμα από το “Ταξίδι στην Ανατολή”:
«Έψαχνα τους βοσκούς και τις βοσκοπούλες του Watteau, τα στολισμένα με γιρλάντες πλοία τους που πλησίαζαν τις ανθισμένες όχθες, ονειρευόμουν αυτές τις τρελές συντροφιές των προσκυνητών της αγάπης… δεν είδα εκεί, παρά ένα τζέντλεμαν που σημάδευε μπεκάτσες και περιστέρια».
