μετά την έξοδο του Μεσολογγίου δεν είχε μείνει πια καμιά εστία αντίστασης στη Ρούμελη.
………………………………………..
όλοι οι καπεταναίοι έχουν πέσει σε καπάκια με τον Κιουταχή
(καπάκια = συμφωνίες)
και αυτός με όλο του το στράτευμα έχει φτάσει στην Αθήνα και πολιορκούσε την Ακρόπολη, όπου μέσα έχουν κλειστεί ο Μακρυγιάννης με τον Γκούρα με λίγους Αθηναίους
………………………………………..
ο Καραϊσκάκης κατεβαίνει στ’ Ανάπλι
και εκει αποσπά σχεδόν εκβιαστικά την αρχιστρατηγία της Ρούμελης απ’ την κυβέρνηση,
που του τη δίνουν για να τον ξεφορτωθούν περισσότερο παρά
γιατί πιστεύουν ότι μπορεί να γίνει κάτι σε εκείνη την περιοχή που τη θεωρούν τελειωμένη….
………………………………………..
κι όμως,
κόντρα σε όλους και όλα ο Καραϊσκάκης ανεβαίνει στη Ρούμελη τη σηκώνει ολόκληρη στα άρματα
και σε λιγότερο απο ένα χρόνο μέσα, η Ρούμελη είναι σχεδόν ολόκληρη ελεύθερη πάλι.
………………………………………..
η μοναδική αξιόλογη δύναμη των Τούρκων είναι πλέον το ασκέρι που πολιορκεί την Ακρόπολη στην Αθήνα υπό τον Κιουταχή.
………………………………………..
ο Καραϊσκάκης στις αρχές του 1827 φτάνει στην Ελευσίνα και
αρχίζει τις επαφές με καπεταναίους και μικρόκαπεταναίους
………………………………………..
τελικά στήνει ορδί (στρατόπεδο) στο Κερατσίνι μαζεύει εκεί ολα τα διαθέσιμα στρατεύματα..
………………………………………..
ο Κολοκοτρώνης του στέλνει τον γιο του Γενναίο με 1500 παλικάρια.
………………………………………..
εκει έρχεται και ο διαλεχτός νταϊφάς του Γιάννη Νοταρά με 1200
and
ο Σισίνης με τους Πετμεζαίους με 750.
………………………………………..
Έρχονται και πολλοί άλλοι που έχουν μάθει τα κατορθώματα του Καραΐσκάκη και τρέχουν να πολεμήσουν μαζί του
………………………………………..
Γνώρισμα του μεγάλου στρατηγού είναι, να τον παραδέχονται όλοι οι μεγάλοι της εποχής του,
οπως πχ
τον Βελουχιώτη τον αναγνώριζαν ως αρχικαπετάνιο όλοι οι μεγάλοι ήρωες του αντάρτικου
………………………………………..
μεσα σε λίγες μέρες έχει φτιάξει το μεγαλύτερο στρατόπεδο που φτιάχτηκε σε ολόκληρη την επανάστασή…
πανω απο 10.000 άνδρες με τους πιο άξιους καπεταναίους της εποχής…
………………………………………..
Έσβηνε τις μικροκόντρες που υπήρχαν ανάμεσα σε καπετάνιους και τους έκανε όλους μια γροθιά
………………………………………..
Καταπιάνεται ο ίδιος προσωπικά, με τα πάντα και τα καταφέρνει με αξιοζήλευτη μαστοριά…
ειναι μεγάλος στρατηγός….
………………………………………..
ομως τότε φτάνει ο αρχιναύαρχος Κόχραν (έχω γράψει παλιότερα) και αρχίζει να σαμποτάρει τα παντα….
(απ τις τροφές που τις αργεί επίτηδες για να διαλυθεί το στρατόπεδο, μέχρι την αλλαγή των σχεδίων τω στρατηγών)
………………………………………..
ενω ο αρχιστράτηγος με τους καπετάνιους έχει ήδη καταστρώσει το σχέδιο για την απελευθέρωση της Αθήνας, ο Κοχραν το αρνείται….
(να πάει με τα καράβια του να κλείσει τον Ευβοϊκό κόλπο ώστε να αποκοπούν οι προμήθειες του Κιουταχή και να αναγκαστεί να φύγει)
and
τους σπρώχνει με όποιον τρόπο μπορεί σε ενα τρελό γιουρούσι μεσα στον κάμπο.
σε σίγουρο χαμο δλδ…
………………………………………..
Γιατί σίγουρο χαμό;
διοτι οι Έλληνες ηταν λιγότεροι και χωρίς μεγάλο ιππικό,
ενω οι Οθωμανοί το μεγάλο τους πλεονέκτημα ήταν το ιππικό που ομως για να δράσει ήθελε ανοιχτές εκτάσεις
………………………………………..
ο Καραϊσκάκης το καταλαβαίνει οτι είναι σίγουρος χαμός το γιουρούσι σε ανοιχτή έκταση και αρνείται με κάθε τρόπο
………………………………………..
ο Κοχραν απειλούσε συνεχώς
ή
θα κάνετε γιουρούσι σε ανοιχτή έκταση στην Αθήνα
ή
παίρνω τα πλοία και φεύγω
(προσοχή
τα ελληνικά πλοία που του δίνανε μισθό να τα διοικεί ενώ είχαμε παραπεταμένους τόσους μεγάλους Έλληνες καπετάνιους)
………………………………………..
Βλέπεις ένα ακόμα έγκλημα της τότε ελληνικής κυβέρνησης ήταν οτι είχε παραδώσει την αρχιστρατηγία σε ξένο (τον Ρίτσαρντ Τσωρτς)
while
Αρχιναύαρχο πάλι ξένο, ένα κάθαρμα, τον Κοχραν
………………………………………..
πάνω στις διαπραγματεύσεις λοιπόν, λέει ο Καραϊσκάκης του αρχιναύαρχου,
οτι θα πρέπει πριν προχωρήσουν για την Αθήνα,
πρώτα
να διώξουν όλους τους Οθωμανούς, απ τον Πειραιά και το Μοναστήρι του Αγ Σπυρίδωνα που είχαν ταμπουρωθεί μέσα
………………………………………..
με τέτοιες πονηριές και τερτίπια προσπαθούσε ο Καραϊσκάκης να “φέρει” τον Κοχραν στα νερά του
………………………………………..
τελικά αποκλείουν το διαλεχτό αρβανίτικο ασκέρι του Πειραιά και τους αναγκάζουν να πέσουν σε συμφωνίες μαζί τους.
………………………………………..
οι Αρβανίτες ζητάνε ρεέμια (ομήρους) για να εγκαταλείψουν τη θέση τους και ο Καραϊσκάκης δέχεται να μπει ο ίδιος.
………………………………………..
όπως όμως έβγαινε η κολόνα των Αλβανών με τον Καραΐσκάκη όμηρο, οτι θα κρατηθούν τα πιστά,
κάποιος απ το ελληνικό στρατόπεδο πυροβολεί και σκοτώνει εναν Αλβανό και τότε αρχίζει το μακελειό.
………………………………………..
γλύτωσαν ελάχιστοι Αλβανοί και ο Καραϊσκάκης απ την ντροπή του λέει στους αρχηγούς τον Αλβανών:
“σφάξτε με όπως σας σφάζω δεν μπορώ να κάνω τίποτα”
………………………………………..
όμως οι Αλβανοί καταλαβαίνουν και δεν τον πειράζουν…
………………………………………..
ήταν μια θαυμάσια ευκαιρία να χαθεί ο Καραϊσκάκης χωρίς να καταλάβει κανένας τίποτα
………………………………………..
το κάθαρμα που το ξεκίνησε όλο αυτό και καταπάτησε τη συμφωνία, δε βρέθηκε ποτέ….
………………………………………..
μετά απο λίγες μέρες και ενώ έχουν φτιάξει ενα κάπως καλύτερο σχέδιο,
ο Κόχραν δε φέρνει τα απαραίτητα υλικά και πολεμοφόδια που τους ειχε τάξει…
Έπρεπε να φέρει 50 κάσες φουσέκια και έφερε 5 κάσες που αργότερα αποδέχτηκε ότι και αυτό το μπαρούτι ήταν νοθευμένο και δεν έπιανε φωτιά
………………………………………..
ο Καραϊσκάκης αφρίζει και ακυρώνει την επιχείρηση
………………………………………..
κι όμως αυτοί οι κουβαρντάδες που δεν έδιναν παραπάνω φουσέκια στα παλικάρια,
έδωσαν σε ενα μπουλούκι στην άκρη του ορδιού,
μπόλικο κρασί ισα ισα για να μεθύσουν και να αρχίσουν τις εχθροπραξίες με τους απέναντι Τούρκους
………………………………………..
ακούει το τους πυροβολισμούς ο στρατηγός που τον έκαιγε θέρμη,
(ειχε πυρετό)
πετάγεται,
φωνάζει σε κάποιον να ειδοποιήσει την καβαλαρία να τον ακολουθήσει,
καβαλάει ενα άλογο,
αρπάζει το γιαταγάνι του Γιαννάκη Λογοθέτη που έτυχε να είναι εκείνη την ωρα δίπλα του,
κεντρίζει το άλογο
και χάνεται καλπάζοντας προς τη δόξα και το θάνατο…
………………………………………..
μετά απο πολλά φτάνει η καβαλαρία και βάζει στη μέση τον αρχηγό και καταδιώκουν τους Τούρκους…
………………………………………..
ο Καραϊσκάκης βρισκόταν στο κέντρο της καβαλαρίας μας
περιτριγυρισμένος παντού απο δικούς μας
………………………………………..
και τότε απ το πουθενά τρώει ενα βόλι στο βουβώνα
με κατεύθυνσή
απο αριστερά προς τα δεξιά και απο πάνω προς τα κάτω…
………………………………………..
τον ανεβάζουν τραυματία στο καράβι που ειχε Ευρωπαίους Γιατρούς αν και δεν ήθελε ο ίδιος…
δεν τους εμπιστευόταν….
………………………………………..
εκεί λέει στους πιο στενούς του, που έχουν ανέβει μαζί του, τις υποψίες
αλλα χωρίς να ξεστομίσει όνομα….
………………………………………..
«Ξέρω τον αίτιο κι αν ζήσω παίρνουμε χάκι (εκδίκηση), ειδέ και πεθάνω ας μου κλάσει τον πούτζο κι αυτός!
Τι κέρδισε;»
………………………………………..
την νύχτα παραμιλούσε και φώναζε απ τους πόνους
………………………………………..
στις 2 τη νύχτα βάρυνε,
στις 3 άρχισε το χαροπάλεμα
και στις 4 το πρωί της 23ης Απριλίου του 1827, ανήμερα της γιορτής του, ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, το αξιότερο τέκνο της πατρίδας, άφησε την τελευταία του πνοή
………………………………………..
αιωνία η μνήμη στον Αχιλλέα της ρωμιοσύνης όπως έγραψε για αυτόν ο Παλαμάς.
………………………………………..
ΥΓ. Κατά τη γνώμη μου ο Καραϊσκάκης είναι ο μεγαλύτερος ήρωας της πατρίδας,
μεγαλύτερος και απ τον Κολοκοτρώνη…
Μόνο ο Οδυσσέας θα μπορούσε να τον ξεπεράσει ΑΝ τον άφηναν να ζήσει, γιατί ήταν,
έντιμος, άξιος και ικανός,
γιαυτό και τον δολοφόνησαν (οι Έλληνες)
………………………………………..
οι πολιτικοί, τον Καραΐσκάκη δεν τον πολυλογάριαζαν γιατί είχε χτικιό (φυματίωση)
and
αργά ή γρήγορα θα πέθαινε
Αλλά τους γέλαγε.
έζησε,
και κατάφερε να ελευθερώσει τη Ρούμελη και αν δεν ήταν το αρχικάθαρμα ο Κόχραν (και πίσω απ αυτόν ο Μαυροκορδάτος)
θα ελευθέρωνε και την Αθήνα και στη συνέχεια το Μοριά
(Χωρίς την ανάγκη των μεγάλων δυνάμεων)
Αυτός με τον Κολοκοτρώνη, βρέθηκαν, μίλησαν, αγκαλιάστηκαν, γίνηκαν αδέλφια
και έληξαν του εμφύλιους που είχαν φυτέψει οι πολιτικοί (Κωλέττης, Μαυροκορδάτος) ανάμεσα σε Μοραΐτες και Ρουμελιώτες
………………………………………..
ΥΓ2.οτι κι αν διαβάσετε, οτι κι αν ακούσετε, ηταν δολοφονία…
η τροχιά της σφαίρας και ο τρόπος που καρφώθηκε δείχνουν οτι ήταν κάποιος δικός μας….
δε θα ήταν δύσκολο στον Μαυροκορδάτο να πληρώσει κάποιον απ την καβαλαρία, να κάνει τη δουλειά….
