Το 1909 ιδρύθηκε στα Κύθηρα ο “ΚΥΘΗΡΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ” με πρώτο πρόεδρο το γιατρό Διονύσιο Καλούτση. Το σωματείο αυτό υπάρχει μέχρι σήμερα και μάλλον είναι το παλαιότερο υπάρχον στο νησί.
Το πρώτο έργο του Συνδέσμου το 1910 ήταν η ίδρυση Χειροτεχνικής Σχολής για τα κορίτσια, της οποίας η λειτουργία απαιτούσε τότε 3000 δρχ. Για την εξασφάλιση αυτού του ποσού ο Σύνδεσμος συνήψε δάνειο, το οποίο καλύφθηκε σε ελάχιστο χρόνο.
Η Σχολή αυτή είχε 50 μαθήτριες, οι οποίες μάθαιναν και εργάζονταν με πολύ ζήλο.
Παρόμοιες σχολές στην Ελλάδα ονομάζονταν Ελληνικές Βασιλικές Σχολές Χειροτεχνημάτων και στην Αθήνα υπήρχε συμβούλιο με πρόεδρο την πριγκίπισσα Ελένη του Νικολάου. Αυτό το Συμβούλιο το 1911 έστειλε 4600 δρχ. για να μοιραστούν στις μαθήτριες.
Δ/ντρια της Σχολής ήταν η Χρυσούλα Μανουσάκη.
Αρχικά η Σχολή στεγαζόταν στο Κάστρο. Κατόπιν ο Κυθηραϊκός Σύνδεσμος έχτισε στην είσοδο της Χώρας οίκημα κατάλληλο, το οποίο μέχρι σήμερα το λέμε “Σχολή” και στεγάζει το Αρχαιολογικό Μουσείο.
Αυτό το οίκημα ήταν φυτώριο για σπουδαίες κεντήστρες, που έφτιαξαν ολόκληρες προίκες και στόλισαν εκκλησιές και σπίτια με άφθαστα καλλιτεχνήματα. Ήταν τόση η πρόοδος και η επιτηδειότητα των μαθητριών, ώστε έπαιρναν παραγγελίες απο την Αθήνα.
Πολλές απ’ αυτές τις χρυσοχέρες γυναίκες τις προλάβαμε στα παιδικά μας χρόνια και μας εντυπωσίαζε η βελονιά τους και τα αριστουργήματα που βγήκαν από τα χέρια τους κάτω από το λιγοστό φως του λαδοφάναρου και της πετρελαιόλαμπας.
