Ανάµεσα στα πρόσωπα, που δραστηριοποιήθηκαν στα Κύθηρα κατά τον 16ο αιώνα, ξεχωρίζει ο Σταµάτης Κονόµος. Πολλές αλλά διάσπαρτες πληροφορίες σώζονται γι’ αυτόν σε διάφορες πηγές της εποχής. Για την ανασυγκρότηση της πολυκύµαντης ζωής του, πλούσια σε στοιχεία αποδεικνύεται η αίτηση που υπέβαλε στις 2 Μαΐου 1571 προς τον ∆όγη της Βενετίας Alvise Mocenigo και τη Signoria. Σε αυτήν εξιστορούσε, σε γενικές γραµµές, την ώς τότε πορεία του. Στεκόταν ιδιαίτερα στη βοήθεια που είχε προσφέρει τις τελευταίες δεκαετίες στο Βενετικό Κράτος και ζητούσε οικονοµική ενίσχυση, ώστε να καταφέρει να συντηρηθεί τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Η εγκατάσταση στα Κύθηρα
Ο Κονόµος, όπως έγραφε στην αίτηση του 1571, καταγόταν από τον Βραχίονα της Μάνης (Brazzo di Maina) και ήταν κάτοικος Κυθήρων εδώ και σαράντα χρόνια (habitante a Cerigo già 40 anni).
Λεπτοµερέστερα στοιχεία για τον ακριβή τόπο γέννησής του δεν δίνει. Ούτε και αν κατά τη µετακίνησή του τον συνόδευσαν άλλα µέλη της οικογένειάς του.
Οι λόγοι που τον ώθησαν το 1531 να μεταναστεύσει στο νησί παραµένουν αδιευκρίνιστοι. Πιθανότατα συνδέονται µε το άσχημο κλίµα που επικρατούσε τότε στην ορεινή περιοχή του εξαιτίας των τουρκικών καταπιέσεων. Όπως και αν έχουν τα πράγµατα, εκµεταλλεύτηκε µε τον ιδεωδέστερο τρόπο τις σχετικά καλές συνθήκες που είχαν διαµορφωθεί εκείνη την περίοδο για τις βενετοκρατούµενες περιοχές του ελληνικού χώρου, προκειµένου να ορθοποδήσει. Στα Κύθηρα, όπως προκύπτει, εγκαταστάθηκε στο φρούριο του Μυλοποτάµου (castel di Milopotamo). Αναλυτικότερες πληροφορίες για τα πρώτα χρόνια της διαµονής του στο νησί δεν διαθέτουµε. ∆εν γνωρίζουµε αν δηµιούργησε οικογένεια και πόσα ήταν τα µέλη της. Προκειµένου να επιβιώσει, ασχολήθηκε ενδεχοµένως µε το θαλάσσιο εµπόριο, όπως άλλοι συντοπίτες του, απασχόληση ιδιαίτερα επικερδή.
Διαβάστε παρακάτω όλο το άρθρο του ιστορικού Κώστα Τσικνάκη*.
*O Kώστας Γ. Tσικνάκης είναι ιστορικός. Εργάζεται στο Iνστιτούτο Ιστορικών Eρευνών του Eθνικού Iδρύματος Eρευνών. Έχει δημοσιεύσει βιβλία, μελέτες και άρθρα για τη μεσαιωνική και τη νεότερη ελληνική ιστορία.
