Διάβασα σήμερα στο συνημμένο άρθρο την περίπτωση του Αη Στράτη (υπήρξε και άρθρο στα ΝΕΑ προχτές)
Ο Αη Στρατής είναι βέβαια διαφορετική περίπτωση από τα Κύθηρα. Για παράδειγμα δεν είναι διασυνδεδεμένο και δεν μπορεί να γίνει συζήτηση, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή, για παραγωγή ενέργειας πέρα από τις ανάγκες του. Οι οποίες είναι και πολύ χαμηλότερες από τα Κύθηρα
Εκείνο όμως που έχει σημασία στην ολη ιστορία είναι:
Α. Η εμπλοκή και βοήθεια στο νησί από το ΚΕΠΑ (Το Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών και Εξοικονόμησης Ενέργειας) που είναι ο εθνικός φορέας για την προώθηση των Ανανεώσιμων Πηγών, της Ορθολογικής Χρήσης και της Εξοικονόμησης Ενέργειας. Το ερώτημα είναι αν βοήθησαν στο Αη Στράτη, μήπως χρειάζεται να το «σπρώξουμε» να ενδιαφερθούν και για τα Κύθηρα ?
Β. Η ισόρροπη μορφή του έργου. Μια Ανεμογεννήτρια 900 KW, συνδυασμός με φωτοβολταικό πάρκο 225 KW και σύστημα αποθήκευσης ενέργειας 2.68 MWh
Το σημαντικό εδώ δεν είναι τι επιλέχθηκε (προφανώς είναι αυτό που πρέπει για αυτό νησί), ούτε το γεγονός ότι το έργο υλοποιεί ιδιωτική εταιρεία. Το σημαντικό είναι ότι από ότι φαίνεται υπάρχει διαθέσιμη βοήθεια και τεχνογνωσία για να σχεδιάσουμε σωστα, πάντα κάτω από τον έλεγχο της Κυθηραικης κοινωνίας μέσω των οργάνων μας και της συμμετοχή μας.
Για παράδειγμα, ένα τέτοιο έργο, διαμορφωμένο κατάλληλα για τα Κύθηρα, θα μπορούσε να σχεδιαστεί από το ΚΕΠΑ (περιλαμβάνοντας τις δυνατότητες των Κυθήρων π.χ. ενδεχομένως και άλλες μορφές ενέργειας όπως βιομάζα ή κυματική κλπ.) και να υλοποιηθεί από μια Κυθηραϊκη Ενεργειακή Κοινότητα
Ελπίζω, ακολουθώντας και την πρόσφατη διαδικτυακή συζήτηση, οι αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου του Φλεβάρη του 2020 να υλοποιηθούν στο σύνολο τους (και όπου χρειάζεται να ενισχυθούν με κατάλληλες προβλέψεις στο προϋπολογισμό ή και με την αναζήτηση προ0σθετης χρηματοδότησης).
Όπως έχω ξανά αναφέρει, πιστεύω ότι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε φαραωνικά σχέδια για ενεργειακές επενδύσεις στο νησί μας , είναι να διαμορφώσουμε και να υλοποιήσουμε το δικό μας ενεργειακό σχέδιο. Και να το κάνουμε με τέτοιο τρόπο και μέτρο, ώστε η «εγχώρια» παράγωγη και να είναι σε απόλυτη συνάρτηση με τη φύση και το περιβάλλον το νησιού μας, και να βοηθήσει συνολικά την ανάπτυξη των Κυθήρων και να βελτιώσει τη ζωή των κατοίκων
