Στα παιδικά μου χρόνια, εδώ στα Κύθηρα, κατσαμπρόκο έλεγαν το μικροσκοπικό, ζωηρό, ατίθασο παιδί και γενικά το μικροσκοπικό άνθρωπο.
Ο κατσαμπρόκος ήταν ένα μικροσκοπικό στρογγυλό ξύλινο εργαλείο του παραδοσιακού τζαγκάρη της γειτονιάς, το οποίο είχε ένα σιδερένιο σουβλί, με το οποίο άνοιγαν τρύπες στις σόλες των χειροποίητων παπουτσιών, μέσα στις οποίες κάρφωναν ξύλινες πρόκες. Ο κατσαμπρόκος τρυπούσε το πετσί και φυτεύανε όχι μόνο τις ξυλόπροκες, αλλά και την προκαδούρα, τις σιδερένιες πρόκες με μεγάλο κεφάλι, που τις καρφώνανε στις σόλες και στα τακούνια των παπουτσιών για να μη φθείρονται.
Η λέξη κατσαμπρόκος έχει σχέση με το ιταλικό brocca= σουβλί. Έτσι ετυμολογούμε και τη λέξη πρόκα.
