Η Κομισιόν και συγκεκριμένα η αρμόδια Επίτροπος, Στέλλα Κυριακίδου, υπέγραψε κοινή σύμβαση και πλαίσιο σύμβασης με τη φαρμακευτική εταιρεία Glaxo Smith Kline για την προμήθεια sotrovimab (VIR-7831), μιας ερευνητικής θεραπείας με μονοκλωνικά αντισώματα, που αναπτύχθηκε σε συνεργασία με την VIR biotechnology.
Η θεραπεία αυτή αποτελεί μέρος του πρώτου χαρτοφυλακίου πέντε πολλά υποσχόμενων θεραπειών, που ανακοινώθηκαν από την Κομισιόν τον Ιούνιο του 2021, και αυτή τη στιγμή υπόκειται σε κυλιόμενη ανασκόπηση από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων.
Δεκαέξι κράτη μέλη της Ε.Ε. συμμετέχουν στην προμήθεια για την αγορά έως και 220.000 θεραπειών. Το Sotrovimab μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ασθενών με ήπια συμπτώματα που δεν χρειάζονται συμπληρωματικό οξυγόνο, αλλά που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο για σοβαρό COVID-19.
Οι τρέχουσες μελέτες δείχνουν ότι η έγκαιρη θεραπεία μπορεί να μειώσει τον αριθμό των ασθενών που προχωρούν σε πιο σοβαρές μορφές και απαιτούν νοσηλεία ή εισαγωγή σε μονάδες εντατικής θεραπείας.
Η Επίτροπος για την Υγεία και την Ασφάλεια των Τροφίμων, δήλωσε σχετικά: «Δεσμευτήκαμε στο πλαίσιο της Στρατηγικής Θεραπειών COVID-19, να έχουμε τουλάχιστον τρεις νέες θεραπευτικές ουσίες μέχρι τον Οκτώβριο. Τώρα παραδίδουμε ένα δεύτερο συμβόλαιο-πλαίσιο που φέρνει μονοκλωνικές θεραπείες αντισωμάτων σε ασθενείς. Παράλληλα με τα εμβόλια, η ασφαλής και αποτελεσματική θεραπεία θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην επιστροφή της Ευρώπης σε μια νέα κανονικότητα».
Τα μονοκλωνικά αντισώματα είναι πρωτεΐνες που έχουν συντεθεί στο εργαστήριο και μιμούνται την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να καταπολεμά τον κορονοϊό. Συνδέονται στην ακίδα πρωτεΐνης και έτσι εμποδίζουν την προσκόλληση του ιού στα ανθρώπινα κύτταρα.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σύναψε περίπου 200 συμβάσεις για διαφορετικά ιατρικά αντίμετρα, αξίας άνω των 12 δισεκατομμυρίων ευρώ. Σύμφωνα με την τρέχουσα σύμβαση-πλαίσιο με την Glaxo Smith Kline, τα κράτη μέλη μπορούν να αγοράσουν το sotrovimab (VIR-7831) εάν και όταν χρειαστεί, αφού λάβει είτε άδεια έκτακτης ανάγκης στο οικείο κράτος μέλος είτε (υπό όρους) άδεια κυκλοφορίας σε επίπεδο ΕΕ από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων.
