Την ανάγκη για τερματισμό των οριζόντιων πολιτικών που αγνοούν τις τοπικές ιδιαιτερότητες υπογράμμισε ο Ανάργυρος Σοφιός, μέλος της Επιτροπής Τουριστικής Ανάπτυξης της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), κατά τη διάρκεια της πρόσφατης συνεδρίασης της Επιτροπής υπό την προεδρία του κ. Αντώνη Καμπουράκη.
Στο επίκεντρο της συνεδρίασης βρέθηκε η αποτίμηση της τουριστικής περιόδου του 2025, η ετοιμότητα των Δήμων για τις νέες προκλήσεις, αλλά και το κρίσιμο ζήτημα της βιωσιμότητας των τοπικών κοινωνιών. Ακολουθεί η δήλωσή του:
«Την Τρίτη 28/04 συνεδρίασε η Επιτροπή Τουριστικής Ανάπτυξης της Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας, της οποίας έχω την τιμή να είμαι μέλος, με πρόεδρο τον κ. Αντώνη Καμπουράκη.
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης συζητήθηκαν κρίσιμα ζητήματα που αφορούν το παρόν και το μέλλον της τουριστικής ανάπτυξης στους Δήμους της χώρας, με έμφαση τόσο στην αποτίμηση της τουριστικής περιόδου του 2025 όσο και στην ετοιμότητα των τοπικών κοινωνιών να ανταποκριθούν στις αυξανόμενες προκλήσεις.
Στην τοποθέτησή μου, την οποία ζήτησα να διαβιβαστεί ιεραρχικά στην Κεντρική Διοίκηση, ανέδειξα μια διαχρονική παθογένεια του ελληνικού κράτους: την εφαρμογή οριζόντιων πολιτικών που αγνοούν τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής.
Τόνισα ότι δεν μπορεί να υπάρχει μια ενιαία προσέγγιση για όλους τους Δήμους, όταν τα χαρακτηριστικά, οι ανάγκες και το τουριστικό τους προϊόν διαφέρουν τόσο έντονα. Έφερα ως χαρακτηριστικά παραδείγματα τους Δήμους Σπάρτης και Σαντορίνης, με τους Δημάρχους των οποίων συνυπάρχουμε στην ίδια επιτροπή, και τους έφερα σε αντιδιαστολή τα Κύθηρα. Πρόκειται για τρεις εντελώς διαφορετικούς προορισμούς, με διαφορετική φυσιογνωμία, δυναμική και προκλήσεις, γεγονός που καθιστά αδύνατη την εφαρμογή κοινών πολιτικών τουριστικής ανάπτυξης. Ζήτημα στο οποίο συμφώνησαν οι συνεδριάζοντες συνάδελφοι αιρετοί.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανα και σε ένα ανησυχητικό συμπέρασμα από την αποτίμηση του 2025. Τη συνεχιζόμενη μείωση του μόνιμου πληθυσμού σε αρκετές περιοχές. Ένα ζήτημα που συνδέεται άμεσα με τη βιωσιμότητα των τοπικών κοινωνιών και απαιτεί στοχευμένες, ευέλικτες και τοπικά προσαρμοσμένες παρεμβάσεις.
Η τουριστική ανάπτυξη δεν μπορεί να σχεδιάζεται με όρους «μιας λύσης για όλους». Χρειάζεται αποκέντρωση στη λήψη αποφάσεων, εμπιστοσύνη στην τοπική αυτοδιοίκηση και πολιτικές που να αντανακλούν την πραγματικότητα κάθε τόπου ξεχωριστά».
