Ένα περίεργο και…επίμονο ραδιοσήμα από από έναν μακρινό γαλαξία που φαίνεται να επαναλαμβάνεται με αξιοπερίεργα τακτικό τρόπο εντόπισαν αστρονόμοι στο ΜΙΤ και πανεπιστήμια ανά τον Καναδά και τις ΗΠΑ.
Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του MIT News, το σήμα έχει καταχωρηθεί ως FRB (fast radio bursts, ταχείες εκλάμψεις ραδιοκυμάτων)- μια πολύ ισχυρή έκλυση ραδιοκυμάτων άγνωστης αστροφυσικής προέλευσης, που κατά κανόνα διαρκεί το πολύ λίγα μιλισεκόντ. Ωστόσο αυτό το νέο σήμα «επιμένει» για μέχρι και τρία δευτερόλεπτα, περίπου 1.000 φορές πιο πολύ από το μέσο FRB. Σε αυτό το «παράθυρο», οι ερευνητές εντόπισαν εκλύσεις ραδιοκυμάτων που επαναλαμβάνονταν κάθε 0,2 δευτερόλεπτα σε ένα καθαρά περιοδικό μοτίβο- που θυμίζει τον χτύπο καρδιάς.
Οι επιστήμονες του έδωσαν το όνομα FRB 20191221A, και είναι το μεγαλύτερης διάρκειας FRB με το πιο ξεκάθαρο περιοδικό μοτίβο που έχει εντοπιστεί ως τώρα.
Η πηγή του βρίσκεται σε έναν μακρινό γαλαξία, αρκετά δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Το τι μπορεί να είναι αυτή παραμένει μυστήριο, αν και αστρονόμοι υποψιάζονται πως μπορεί να προέρχεται από ένα πάλσαρ (radio pulsar) ή ένα μάγναστο (magnetar)- και στις δύο περιπτώσεις τύπους αστέρων νετρονίων, εξαιρετικά πυκνούς, ταχύτατα περιστρεφόμενους πυρήνες γιγαντιαίων άστρων οι οποίοι έχουν καταρρεύσει.
«Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα στο σύμπαν που εκπέμπουν αυστηρά περιοδικά σήματα» λέει ο Ντανιέλε Μιτσίλι, μεταδιδακτορικός στο Kavli Institute for Astrophysics and Space Research του ΜΙΤ. «Παραδείγματα για τα οποία γνωρίζουμε στον δικό μας γαλαξία είναι τα radio pulsars και τα μάγναστρα, που περιστρέφονται και παράγουν εκπομπές σαν ακτίνα, παρόμοια με έναν φάρο. Και νομίζουμε πως αυτό το νέο σήμα θα μπορούσε να είναι ένα “ντοπαρισμένο” μάγναστρο ή πάλσαρ».
Η ομάδα ελπίζει να εντοπίσει περισσότερα περιοδικά σήματα από αυτή την πηγή, που θα μπορούσαν μετά να χρησιμοποιηθούν ως αστροφυσικό «ρολόι»: Για παράδειγμα, η συχνότητα των εκλάμψεων, και το πώς αυτές αλλάζουν καθώς η πηγή απομακρύνεται από τη Γη, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση του ρυθμού με τον οποίο επεκτείνεται το σύμπαν.
Η συγκεκριμένη ανακάλυψη δημοσιεύτηκε στο Nature.
