Ήδη από τα μέσα του χειμώνα περιοχές της χώρας έχουν αρχίσει να κηρύσσονται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης λόγω λειψυδρίας. Στο 3ο ΘΕΜΑ συζητάμε με τον Ομότιμο καθηγητή του τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Απόστολο Αλεξόπουλο, ο οποίος εστιάζει στην απουσία συνεκτικού και ορθολογικού σχεδίου διαχείρισης των διαθέσιμων υδάτων. Τονίζει ότι το πρόβλημα δεν υπόκειται τόσο στην διάθεση υδάτινων πόρων όσο στην επιλογή της πολιτικής ηγεσίας να αναθέτει όλο και περισσότερα έργα όπως μονάδες αφαλάτωσης ή βιολογικών καθαρισμών σε εργολάβους, που όμως σε καμία περίπτωση δε λύνουν το πρόβλημα.
Στη συνέχεια, συνδεόμαστε με τον Ηλία Γιαννίρη, πρώην επίκουρο καθηγητή του Πολυτεχνείου Κρήτης και διδάκτωρ πολεοδόμο και χωροτάκτη, ο οποίος επικεντρώνεται στη σημασία μέτρων πρόληψης της ξηρασίας και της κλιματικής κρίσης που θα βοηθούν τον κύκλο του νερού. Όπως σημειώνει, υπάρχουν έργα τα οποία έχουν ήδη γίνει και αντί να αξιοποιούνται, ανακοινώνονται διαρκώς νέα χωρίς μια ενιαία, συντονισμένη λειτουργία. Η όλο και μεγαλύτερη ένταξη εργολαβικών εταιρειών στη διαχείριση των υδάτων οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αύξηση των τιμών για τα ήδη πιεσμένα νοικοκυριά στο πιο πολύτιμο αγαθό για την επιβίωση τους, το νερό.
