Με μια καυστική παρέμβαση, ο κάτοικος Καψαλίου Γιώργος Σάμιος περιγράφει με μελανά χρώματα την κατάσταση που επικρατεί στον εμβληματικό οικισμό των Κυθήρων, την ώρα που η τουριστική περίοδος έχει ξεκινήσει. Παρά τον καλό καιρό, οι υποδομές φαίνεται να έχουν μείνει «στην προηγούμενη σεζόν», με τον κ. Σάμιο να αναδεικνύει τρία φλέγοντα ζητήματα που εκθέτουν τη δημοτική αρχή.
Το «ακέφαλο» φανάρι και ο παραμελημένος μώλος
Η εικόνα στο λιμάνι είναι απογοητευτική. Όπως καταγγέλλει ο κ. Σάμιος, ο μώλος παραμένει «ανάσπριστος» με τη σκουριά να κυριαρχεί, δίνοντας μια αίσθηση πλήρους εγκατάλειψης. Το πιο σοβαρό, όμως, εντοπίζεται στο ακρομώλιο:
«Το πράσινο φως στο ακρομώλιο του Καψαλίου πέρασε το ένα έτος εντελώς ακέφαλο… Εγκληματική αμέλεια», τονίζει ο ίδιος, επισημαίνοντας μάλιστα πως η βλάβη δεν έχει καν δηλωθεί στο αρμόδιο Υπουργείο.
Παρά το γεγονός ότι ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος έχει ενημερωθεί επανειλημμένα και προσωπικά από τον ίδιο τον κ. Σάμιο, η κατάσταση παραμένει στάσιμη, θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας.

Το πάρκινγκ στον αρχαιολογικό χώρο και η «μάχη» με τη σκόνη
Σχετικά με το ζήτημα της στάθμευσης, ο κ. Σάμιος αναγνωρίζει ως θετικό το γεγονός ότι καθαρίστηκε το παράνομο πάρκινγκ που είχε αναπτυχθεί πάνω σε αρχαιολογικό χώρο – ένα σημείο για το οποίο, όπως λέει, καμία υπηρεσία δεν δείχνει ενδιαφέρον για την πραγματική ιστορία του τόπου.
Ωστόσο, η παρέμβαση έμεινε στη μέση. Ο Γιώργος Σάμιος προτείνει την άμεση επίστρωση του χώρου με χαλίκι, καθώς η καθημερινή σκόνη που σηκώνεται ταλαιπωρεί κατοίκους και επισκέπτες, υποβαθμίζοντας την ποιότητα ζωής στον οικισμό.

Η «σιωπή» για τον περιφερειακό
Τέλος, ο κ. Σάμιος θέτει το ερώτημα που καίει όλους τους Καψαλιώτες, αλλά φαίνεται να αποφεύγει η διοίκηση: τον περιφερειακό δρόμο.
«Όσο για τον περιφερειακό του Καψαλίου, ούτε κουβέντα», σημειώνει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας την πλήρη στασιμότητα σε ένα έργο που θα έπρεπε να αποτελεί προτεραιότητα για την αποσυμφόρηση του χωριού.
Με τη σεζόν να τρέχει, το Καψάλι δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει άλλους «ακέφαλους» μήνες για τα αυτονόητα.











