ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (ἠχητικό μήνυμα)
ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ
ΚΥΘΗΡΩΝ & ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ
(31-05-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Ἡ σαγήνη
Τό ἀπολυτίκιο, Χριστιανοί μου, τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Πεντηκοστῆς εἶναι μιά βαθειά εὐχαριστία πρός τόν Τριαδικόν Θεό. Ψάλλοντας αὐτόν τόν ὑπέροχο ὕμνο εὐλογοῦμε τόν Κύριό μας Ἰησοῦ, πού ζητώντας ἀπό τόν Πατέρα Του νά ἀποστείλει στούς Ἀποστόλους τό Θεῖο Πνεῦμα – τό ὁποῖο ἀπό Ἐκεῖνον ἐκπορεύεται – ὁλοκλήρωσε τήν ὑπόσχεσή Του.
Μιάν ὑπόσχεση πού εἶχε δώσει τή βραδυά τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου λέγοντάς τους: «Ἐγώ ἐρωτήσω τόν Πατέρα μου καί ἄλλον Παράκλητον δώσει ὑμῖν· τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας… ἵνα μένει μεθ’ ὑμῶν εἰς τόν αἰῶνα».
Καί ὁ οὐράνιος Βασιλεύς, τό τρίτο πρόσωπο τοῦ Θεοῦ μας, σάν γλῶσσες φωτιᾶς κατέβηκε, ὅπως ὁ δυνατός ἄνεμος, πάνω στούς Μαθητές. Καί φώτισε τόν νοῦ τους.
Καθώς, μετά τήν ἀσύλληπτη ἐμπειρία τοῦ ἀναστημένου Χριστοῦ, οἱ Ἀπόστολοι εἶχαν ἀρχίσει νά ἑρμηνεύουν τά λόγια τοῦ Δασκάλου, πού γιά 3 χρόνια τούς δίδασκε, τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς ἔπαψε μέσα τους κάθε δειλία. Καί κάθε δισταγμός: Βγῆκαν στόν ἐξώστη καί ἄρχισαν νά κηρύττουν. Μέ παρρησία, μέ χαρά, μέ σοφία. Τό Ἅγιο Πνεῦμα τούς ὁδηγοῦσε, τούς ἑρμήνευε σέ ὅλες τίς γλῶσσες. Ὥστε οἱ πρῶτοι διαβάτες, πού τούς νόμιζαν μεθυσμένους νά πιαστοῦν στά δίχτυα τῆς Πίστης. Καί νά αὐξηθοῦν· νά γίνουν πλῆθος. Καί νά ἀποροῦν πῶς καταλαβαίνει ὁ καθένας στήν Γλῶσσα του, καθώς ἡ ἀνθρώπινη ἐκείνη πλημμύρα σχηματιζόταν ἀπό πλῆθος Ἰουδαίων, ἀλλά καί εἰδωλολατρῶν.
Ὁ Πέτρος εἶχε ἀρχίσει τήν ὁμιλία του λέγοντας: «Ἄνδρες Ἰουδαῖοι καί ὅλοι ἐσεῖς πού βρίσκεστε στήν Ἱερουσαλήμ θά σᾶς ἐξηγήσω τί συμβαίνει: Ὅλοι αὐτοί πού εἶναι μαζί μου δέν εἶναι μεθυσμένοι. Εἶναι ἀκόμη ἐννιά τό πρωΐ. Ποιός μεθάει τέτοια ὥρα; Ἀλλά, αὐτό πού βλέπετε εἶναι ἐκεῖνο πού ὁ Θεός μέ τόν προφήτη Ἰωήλ ἔχει πεῖ…». Καί συνέχισε ὁ Πρωτοκορυφαῖος Ἀπόστολος νά ὑπενθυμίζει καί νά ἀναλύει τήν προφητεία γιά τήν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Δέν δίστασε νά ὁμολογήσει μπροστά στούς κατάπληκτους Ἰουδαίους, πώς ὁ Χριστός εἶναι ὁ ἀπεσταλμένος Υἱός τοῦ Θεοῦ, πώς ἡ καταδίκη Του στόν Σταυρικό θάνατο ἦταν ἔγκλημα καί πώς ὁ Θεός Τόν ἀνέστησε ἐλευθερώνοντάς Τον ἀπό τά δεσμά τοῦ θανάτου.
Οἱ πιό πολλοί πού ἄκουγαν συγκλονίστηκαν. Τραυματίσθηκαν στήν καρδιά τους. Ἀνάμεσά τους ἀσφαλῶς ἦσαν καί ἀρκετοί πού πρίν 52 μέρες φώναζαν «Ἆρον, ἆρον σταύρωσον αὐτόν». Καί τώρα, ὅλοι τους μετανοιωμένοι κατέφυγαν στούς Μαθητές: «Τί ποιήσωμεν, ἄνδρες ἀδελφοί;».
Ὁ Θεός τῆς ἄπειρης ἀγάπης τούς δέχθηκε. Καί βαπτίσθηκαν τήν Πρώτη Ἡμέρα τῆς Ἐκκλησίας 3.000 νεοφώτιστοι.
Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶχε ἀνατείλει…
Πρωτ. π. Π. Μαριᾶτος
