Στενόχωρη η διευκρίνιση του γαλλικού υπουργείου Άμυνας για τη μη συμπερίληψη της ΑΟΖ στη ρήτρα αμυντικής συνδρομής προς την Ελλάδα.
Δεν μπορούσαμε όμως να περιμένουμε κάτι διαφορετικό. Ισως αν δεν ανακινούσαμε διαρκώς το θέμα -πηγαίνοντας κυριολεκτικά γυρεύοντας- οι Γάλλοι να το άφηναν ασαφές, κάνοντας την Τουρκία να τρώει τα νύχια της.
Της έκλεισαν όμως το μάτι, θέλοντας περισσότερο να ξυπνήσουν εμάς από τον μακάριο ύπνο μας: «Μην περιμένετε να πολεμήσουμε εμείς για τη δική σας ΑΟΖ (οριοθετημένη ή δυνητική) αν εσείς δεν είστε διατεθειμένοι να το κάνετε», μεθερμηνεύεται το message.
Και η Ελλάδα -δυστυχώς- δεν έκανε τίποτα για να υπερασπίσει την -οριοθετημένη της- ΑΟΖ με την Αίγυπτο από τις παρενοχλήσεις των τουρκικών πολεμικών στο «Nautical Geo».
Επίσης, δεν έχει κατάσχει ούτε ένα τουρκικό αλιευτικό από τα εκατοντάδες που ψαρεύουν προκλητικά εντός της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης των 6 μιλίων, φθάνοντας ως τα Κύθηρα και κλέβοντας από τους ψαράδες μας το βιος τους. (Τώρα που άλλαξε ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ θα το κάνει;)
Επίσης, η Ελλάδα δεν παρεμπόδισε τις τουρκικές ασκήσεις έρευνας και διάσωσης στην καρδιά του Αιγαίου -ακόμη και δυτικά του 25ου μεσημβρινού- που παραβιάζουν το ελληνικό FIR, τις συμβάσεις του ICAO και θεμελιώνουν τετελεσμένα μέρα με τη μέρα, μήνα με το μήνα. Για όλα αυτά οι φίλοι Αμερικανοί (εξακολουθούν να) λένε απλώς «βρείτε τα».
Δηλαδή κάτι σαν «δώστε στην Τουρκία το ένα τρίτο του (σ.σ.: δικού σας) Αιγαίου αντί για το μισό που ζητάει». Ακόμη και η δήλωση Μπλίνκεν περί «σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου της θάλασσας και της εθνικής κυριαρχίας», δεν συμπεριλήφθηκε τεχνηέντως στο κείμενο της ελληνοαμερικανικής συμφωνίας.
Τι δηλοί ο μύθος; Οτι επείγει μια συμφωνία της Ελλάδας με τον εαυτό της, την Ιστορία της και την επιθυμία του λαού της να μη χαθεί θάλασσα, αέρας και κυριαρχικά δικαιώματα, διά της διολισθήσεως σε σιωπηρή αποδοχή τετελεσμένων. Και δεν θα φταίνε οι Γάλλοι ούτε οι Αμερικανοί.
Του Γιάννη Παπαδάτου
