Ο Διονύσης Σαββόπουλος στο δίσκο του «Φορτηγό» έγραψε το περιβόητο «κι έρχεται η στιγμή για ν’ αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις». Βλέπετε καλές είναι οι «ίσες αποστάσεις», αλλά η ιστορία γράφεται από τους παρόντες και από αυτούς που παίρνουν θέση και για αυτήν κρίνονται.

Παρακολουθώ λοιπόν από «ασφαλή απόσταση» τα τεκταινόμενα στα αγαπημένα μου Κύθηρα και θέλω να εκφράσω την αλληλεγγύη μου σε αυτούς που δεν βολεύονται στη μετριότητα, στο ραχάτι, στο «εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα;», στο «που να μπλέκεις τώρα» και σε πολλές άλλες ανάλογες εκφράσεις.

-Είμαι αλληλέγγυος (και σύντομα θα είμαι και παρών) με όλους αυτούς που συντάσσονται με το δίκαιο των πολλών και όχι με τους «εν αδίκω» ολίγιστους φορείς εξουσίας.

-Είμαι αλληλέγγυος με όλους αυτούς που δίνουν τον χρόνο τους, την ευρηματικότητα τους, την φαντασία τους για να δώσουν χρώμα σε ένα νησί που για πολλούς μήνες κυριαρχεί το «γκρίζο».

-Είμαι αλληλέγγυος με αυτούς που δεν πτοούνται από «ανώνυμες» καταγγελίες, αλλά στέκονται δίπλα σε όλα αυτά τα χαρούμενα προσωπάκια που τρέχουν, ποδηλατούν, φωνάζουν, ερωτεύονται, χορεύουν και φαντάζονται τη ζωή τους σε έναν καλύτερο κόσμο.

-Είμαι σταθερά απέναντι σε όλους αυτούς που δεν γνωρίζουν τίποτα άλλο πέρα από το «απαγορεύεται» και το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε»…

-Είμαι σταθερά απέναντι σε όλους αυτούς που ακόμα και στα δέντρα δεν βλέπουν ζωή αλλά εμπόδια.

-Είμαι σταθερά απέναντι σε όλους αυτούς που έχουν μάθει να κρύβονται πίσω από «ανώνυμες καταγγελίες», ίσως γιατί το σκοτάδι είναι ο φυσικός τους χώρος.

Παίρνω θέση και τάσσομαι στο πλευρό όσων αγωνίζονται για να πάει μπροστά ο τόπος μας. Είναι αυτοί που μπορεί να μην γνωρίζουν όλα τα προβλεπόμενα από την γραφειοκρατία (θα τα μάθουν και αυτά), αλλά σίγουρα ξέρουν ότι αυτό που κάνουν είναι για το καλό όλων μας.

Παίρνω θέση και τάσσομαι με αυτό το σμάρι νεολαίων και νεαζόντων που βάζουν χρώμα στη ζωή μας, που μας σηκώνουν από τον καναπέ, που οραματίζονται ένα καλύτερο αύριο.

Όπως έλεγε και ο Αλβέρτος Αϊνστάιν «αν θες να ζήσεις μια ευτυχισμένη ζωή, εξάρτησέ την από έναν στόχο, όχι από ανθρώπους ή αντικείμενα».