Μετά την παρουσίαση της πρώτης ενότητας στη Χώρα, η διπλή ατομική έκθεση της εικαστικού Βασιλικής Κοσκινιώτου, αφιερωμένη στα 100 χρόνια από τη γέννηση του Νίκου Καρούζου, συνεχίζεται στον Ποταμό Κυθήρων.

The «Μετεώρημα ΙΙ» φιλοξενείται από τις 14 έως τις 24 Αυγούστου 2026 στο Πολιτιστικό Κέντρο Ποταμού, αποτελώντας το δεύτερο και συμπληρωματικό μέρος της εικαστικής διοργάνωσης που ξεκίνησε στις αρχές Αυγούστου με το «Μετεώρημα Ι» στο Μερκάτο της Χώρας.

Η έκθεση επιχειρεί έναν δημιουργικό διάλογο της ζωγραφικής με την ποίηση του Νίκου Καρούζου. Στα έργα της Κοσκινιώτου, στίχοι και λέξεις του ποιητή ενσωματώνονται στην εικαστική επιφάνεια, όχι ως απλή εικονογράφηση του ποιητικού λόγου, αλλά ως οργανικό στοιχείο της σύνθεσης.

Όπως επισημαίνει ο ιστορικός τέχνης και επιμελητής εκθέσεων Κωνσταντίνος Θ. Σπυρόπουλος, η σχέση της δημιουργού με το έργο του Καρούζου «υπερβαίνει κάθε προφανή εικαστικό σχολιασμό», ενώ χαρακτηρίζει τον ποιητή για την ίδια ως έναν «ιερό κοντινό πρόγονο».

Σύμφωνα με τον επιμελητή, η καλλιτέχνις «δεν εικονογραφεί τους στίχους, αλλά τους εγγράφει κυριολεκτικά ως πρωτογενή ύλη μέσα στο νωπό σώμα του τελάρου ή τους χαράσσει με λαδοπαστέλ πάνω από τη χρωματική επιφάνεια», μετατρέποντας τη λέξη σε μέρος της ίδιας της εικαστικής χειρονομίας.

Στο πλαίσιο του αφιερώματος, η Βασιλική Κοσκινιώτου προσκαλεί επίσης καλλιτέχνες και επισκέπτες να αλληλεπιδράσουν με την ποίηση του Νίκου Καρούζου μέσα από συμμετοχές και δρώμενα. Πρώτη φιλοξενούμενη καλλιτέχνις είναι η Κυθήρεια Γεωργία Τσέρυ.

Μεταξύ των έργων που εντάσσονται στην ενότητα «Μετεώρημα» βρίσκονται τα «Αμφίφλοξ», «Γνώριμες Λάμψεις», «Ουρανισκόφωνη Χαρά…», «Η Νύχτα με Συμφέρει», «Θάλασσα Αρχαία» και «Καρπόσφαιρες».

Information

Μετεώρημα ΙΙ
Πνευματικό Κέντρο Ποταμού Κυθήρων
14 – 24 Αυγούστου 2026

Ώρες λειτουργίας: 20:00 – 24:00 καθημερινά
Κυριακές: 11:00 – 14:00
Free entrance

Information: 6972 901316, 6934 661512
Email: vkoskiniotou@gmail.com

Μετεώρημα:

Η Πλαστική Μεταστοιχείωση του Καρούζειου Λόγου

Όταν η ποιητική ύλη συναντά τη ζωγραφική, ο κίνδυνος της εικονογράφησης ή της απλής περιγραφικής αναπαράστασης ελλοχεύει πάντα. Στην περίπτωση όμως της Βασιλικής Κοσκινιώτου, η ώσμωση με το έργο του Νίκου Καρούζου υπερβαίνει κάθε προφανή εικαστικό σχολιασμό, προσφέροντας μια στιγμή αυθεντικής αφαίρεσης. Με αφορμή τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από τη γέννηση του μεγάλου ποιητή, η καλλιτέχνιδα οργανώνει στα Κύθηρα μια διπλή ατομική έκθεση-αφιέρωμα, χωρισμένη σε δύο διαδοχικές, συμπληρωματικές ενότητες: το «Μετεώρημα Ι» στη Χώρα και το «Μετεώρημα ΙΙ» στον Ποταμό.

Για τη ζωγράφο, ο Καρούζος δεν αποτελεί απλώς μια εξωτερική θεματική αφετηρία, αλλά έναν «ιερό κοντινό πρόγονο». Η σχέση της με τον λόγο του είναι οργανική, σχεδόν σωματική, ήδη από την εποχή της διπλωματικής της εργασίας στην Α.Σ.Κ.Τ., όταν ποιητικά αποσπάσματα άρχισαν να διεκδικούν επίμονα θέση στα δομικά συστατικά της εικαστικής της γλώσσας. Η Κοσκινιώτου δεν εικονογραφεί τους στίχους, αλλά τους εγγράφει κυριολεκτικά ως πρωτογενή ύλη μέσα στο νωπό σώμα του τελάρου ή τους χαράσσει με λαδοπαστέλ πάνω από τη χρωματική επιφάνεια. Η λέξη παύει να λειτουργεί ως συμβατικό σημαίνον και μετατρέπεται σε καθαρή πλαστική αξία, ρυθμό και χειρονομιακή ενέργεια.

Στο «Μετεώρημα Ι», η καλλιτέχνιςπαρουσιάζει έργα μεσαίων και μεγάλων διαστάσεων, στα οποία αποτυπώνεται μια μνημειακή, σχεδόν κοσμογονική ενέργεια. Ο τίτλος της έκθεσης, εμπνευσμένος από το ποίημα Αιώρηση, ορίζει με ακρίβεια αυτή τη μεταφυσική συνθήκη: μια κατάσταση ανάμεσα σε ένα μετέωρο ερώτημα-θεώρημα και μια αέναη αιώρηση της ύλης στο κενό.

Στα έργα αυτά, όπως το μεγάλο δίπτυχο η Νύχτα με Συμφέρει (αναφορά στο ποίημα από την συλλογή Αντισεισμικός Τάφος,) η ζωγράφος συνενώνει παλαιότερες «νυχτερινές» αναζητήσεις σε μια νέα, ενιαία κοσμολογία. Φορμαλιστικά, κυριαρχούν σκοτεινά, βαθιά υπόβαθρα, πάνω στα οποία διαγράφονται φωτεινές, ελλειπτικές τροχιές από φωσφορίζον βιολετί και πορτοκαλί, δημιουργώντας ενεργειακά πεδία από γεωμετρικά μοτίβα –κύκλους, τόξα και τέμνουσες τροχιές– που εγκλείουν τον γραπτό λόγο.

Η ίδια υπαρξιακή δόνηση διατρέχει και τα έργα Αρχαία θάλασσα (εμπνευσμένη από το ποίημα Θάλασσα-η Αρχαιότητα της Γεωγραφίας) και Αμφίφλοξ (από το CREDO). Η καλλιτέχνιδα χρησιμοποιεί μια αντινατουραλιστική, λυρική παλέτα, όπου το χρώμα διεκδικεί την πλήρη αυτονομία του. Οι φόρμες της, ρευστές και οργανικές, υποβάλλουν την παρουσία μιας εσωτερικής, ανιμιστικής ενέργειας. Αποκορύφωμα αυτής της ενότητας αποτελεί το μεγάλο διπλό πορτραίτο του ποιητή με τίτλο Ο ποιητής και το είδωλό του, όπου η ανθρώπινη φιγούρα αποδομείται, μετατρέπεται σε φασματική αύρα, σε ένα ψυχικό ίχνος που αιωρείται στον χώρο.

Στο «Μετεώρημα ΙΙ» στον Ποταμό, ο τόνος γίνεται πιο εσωτερικός, εξομολογητικός και απτικός. Η Κοσκινιώτου επιστρατεύει μικρότερες διαστάσεις, συνθέσεις σε χαρτί, ένα σχέδιο του ποιητή και λινοτυπίες. Κεντρικό άξονα της ενότητας αποτελεί το τετράπτυχο έργο που φέρει ως τίτλο τους σπαρακτικούς στίχους: «με θάνατο στοχάσου με στη ερημοσύνη / ουρανισκόφωνη χαρά και πίκρα χειλεόφωνη / άμα πεθαίνεις, έως πού πεθαίνεις; / κεντρομόλος φεύγεις, φυγόκεντρος έρχεσαι». Ακριβώς εδώ, η γραφή της γίνεται πιο πυκνή και χειρωνακτική. Τα μικρά έργα σε χαρτί, τα περισσότερα χωρίς τίτλο, λειτουργούν ως εικαστικά ημερολόγια. Η χρήση του λαδοπαστέλ προσφέρει μια απτική ποιότητα, όπου η ένταση του χεριού αποτυπώνεται στην τραχύτητα της επιφάνειας. Τα χρώματα –με κυρίαρχο το βαθύ κυανό του κοβαλτίου (με έμπνευση από την τελευταία συλλογή του Καρούζου Ευρέσεις από Κυανό Κοβάλτιο)– δημιουργούν εσωτερικά τοπία, «παράθυρα» για το πέρασμα σε μια άλλη διάσταση. Οι αφηρημένες μορφές, όπως οι κατακόρυφες δοκοί φωτός ή οι κυκλικές τροχιές, μοιάζουν με σκεπτομορφές που πάλλονται από ζωή.

Η Βασιλική Κοσκινιώτου κατορθώνει με αυτή την έκθεση κάτι εξαιρετικά σπάνιο: να κάνει τη ζωγραφική της να «κατοικηθεί» από την ποίηση του Καρούζου. Συνομιλώντας με συλλογές όπως το Φαρέτριον, the Ερυθρογράφος and the Λογική Μεγάλου Σχήματος, μετατρέπει την ανάγνωση σε καθαρή εικαστική πράξη. Δεν πρόκειται για μια απλή απότιση φόρου τιμής, αλλά για μια ζωντανή, πνευματική συνομιλία. Η αφαίρεση της εικαστικού γίνεται ο ιδανικός καθρέφτης για την υπερβατική γλώσσα του Καρούζου, εκεί όπου ο ανθρωπισμός, η ελληνικότητα και το ανέσπερο φως συναντώνται.

Υιοθετώντας τον ορισμό του ίδιου του ποιητή, η Κοσκινιώτου μας υπενθυμίζει με τον πιο δυναμικό τρόπο πως «τέχνη είναι η συγκίνηση που σε τινάζει πάντα στον αέρα». Η έκθεση αυτή είναι ένα τέτοιο μετεώρημα· μια εκτίναξη στο μέλλον της εικαστικής και ποιητικής μας συνείδησης. Ένα άνοιγμα προς το επερχόμενο.

Κωνσταντίνος Θ. Σπυρόπουλος,

Ιστορικός Τέχνης

CV

Vasiliki Koskiniotou is a painter, [B.A. in Fine Arts, summa cum laude from the Athens School of Fine Arts (ASKT), 2006], a graduate of the School of Philosophy at the National and Kapodistrian University of Athens (EKPA), and has worked as a bilingual translator and educator.  She has held 12 solo exhibitions [Kythira “underwater gardens””], Athens [ «Π»herb,« »small evergreens,", «Mavromichali,» «in between,»,  «tender jazziness,» «Places of Transition,», «Breastfeeding,» «Origins and Scales,» «Traces of Scale and Other Erotic Things…,»,], [Volos] «10 + 2 wind ladders for the summer,»,] and Tokyo [«Spring Studies» NroomArtspace]. He has participated in major international group exhibitions and art fairs, such as ’Escape Plan” at the Athens Printmaking Center, [Ek-staseis, depictions of Liberty, I.T. Tinos, Axios Estin, Tolstoy Museum in Russia, Artists' Books Project II, ASKT, «Metamorphosis: Beyond Shapes» ArtMoorHouse, London, The Open Mind of Lafcadio Hearn, Matsue, Japan, ArtAthens, Hope/kibou, Nerima Museum of Contemporary Art, Tokyo, Erysichthon, Eleusis, «Silent Dialogues» ACG, Panorama of Greek Printmaking, Museum of Contemporary Art, Thessaloniki], and her works are included in the collection of the Athens School of Fine Arts (ASKT), the Ministry of Education, the Toyota Collection, the American College of Greece (ACG), the Matsue Museum in Japan, and in private collections in Greece and around the world. Her email address is: vkoskiniotou@gmail.com και η σελίδα της στο f/b: Vassiliki Koskiniotou