Η μελέτη διεξήχθη από την αρχαιολόγο Laura Preston και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Oxford Journal of Archaeology το 2007. Η έρευνα αποτελεί μέρος της ευρύτερης μελέτης του Kythera Island Project (KIP).
Summary
Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη χωρική και κοινωνική οργάνωση του Νεοανακτορικού ταφικού τοπίου (περίπου 1700–1450 π.Χ.) γύρω από τον οικισμό Καστρί στα Κύθηρα. Η συγγραφέας αναλύει τον τρόπο με τον οποίο η διάταξη των λαξευτών θαλαμοειδών τάφων και η σχέση τους με τον οικισμό αντανακλούν την κοινωνική δομή και τη συλλογική ταυτότητα της τοπικής κοινότητας κατά τη διάρκεια της έντονης «μινωικοποίησης» του νησιού.
Η έρευνα βασίζεται σε δεδομένα από παλαιότερες ανασκαφές και σύγχρονες επιφανειακές έρευνες του Kythera Island Project, καταγράφοντας μια εκτεταμένη ζώνη νεκροταφείων που περιβάλλει τον οικισμό. Επισημαίνεται ότι η κατασκευή πολυθάλαμων τάφων, οι οποίοι χρησιμοποιούνταν για πολλαπλές ταφές επί σειρά γενεών, υποδηλώνει μια κοινωνία οργανωμένη σε ευρύτερες συγγενικές ή κοινωνικές ομάδες παρά σε αυστηρά ιεραρχημένες ελίτ. Η Preston υποστηρίζει ότι η ορατότητα των τάφων στο τοπίο και η εγγύτητά τους στις οδούς πρόσβασης προς τον οικισμό λειτουργούσαν ως μόνιμη υπενθύμιση των δεσμών της κοινότητας με τη γη και τους προγόνους της.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σύγκριση με τις ταφικές πρακτικές της Κρήτης, όπου παρατηρείται ότι, παρά την υιοθέτηση μινωικών πολιτισμικών στοιχείων, οι κάτοικοι του Καστρίου διατήρησαν μια ιδιαίτερη τοπική ταυτότητα. Η χρήση σκευομορφικών αγγείων (κεραμικά αγγεία που μιμούνται λίθινα ή μεταλλικά πρότυπα) στους τάφους ερμηνεύεται ως ένας τρόπος διαχείρισης του κοινωνικού γοήτρου μέσα σε ένα πλαίσιο που προωθούσε τη συλλογικότητα. Συμπερασματικά, η μελέτη αναδεικνύει το ταφικό τοπίο ως ένα δυναμικό πεδίο όπου οι κοινωνικές σχέσεις αναδιαμορφώνονταν διαρκώς μέσα από τις τελετουργίες και τη μνήμη.
