Μεγαλώνουν ασύμμετρα με μας. Αντιλαμβάνονται κατ’ αντιστοιχία προς εμάς. Επιστρέφουν διαισθητικά σε εμάς.
Την σχέση στοργής και εξάρτησης ανθρώπου-σκύλου, έρχονται να αναβαθμίσουν τρεις πρόσφατες μελέτες για το μοτίβα ανάπτυξης, κατανόησης και συμπεριφοράς του καλύτερού μας φίλου.
Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε τον Ιούλιο που μας πέρασε, ο ρυθμός γήρανσης του σκύλου σε σχέση με τον άνθρωπο, παρουσιάζει ασυμμετρία στις διάφορες ηλικιακές του φάσεις. Πιο συγκεκριμένα, ένας σκύλος ηλικίας ενός έτους, αντιστοιχεί σε έναν ενήλικα 30 χρονών, όσο όμως μεγαλώνει, η απόσταση της ηλικιακής διελκυστίνδας μειώνεται. Για την ακρίβεια, εκτιμάται πως ένα λαμπραντόρ 12 ετών, προσομοιάζει σε έναν εβδομηντάχρονο.
Από εκεί και πέρα, οι επιστήμονες γνωρίζουν ήδη από το 2014 ότι τόσο ο σκύλος όσο και ο άνθρωπος, χρησιμοποιούν το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου για να αναλύσουν τον τόνο και τον ήχο της ομιλίας και το αριστερό για να επεξεργαστούν την σημασία των λεγομένων.
Όσον αφορά τα επιμέρους χαρακτηριστικά του περίφημου gps που χρησιμοποιούν οι τετράποδοι μας φίλοι για να βρουν τον δρόμο προς το σπίτι, αυτά αφορούν τόσο την όσφρηση όσο και τον προσανατολισμό μέσω του μαγνητικού πεδίου της γης, ιδιότητα που χρησιμοποιούν επίσης τα πτηνά, οι φάλαινες και τα δελφίνια, ως εργαλείο πλοήγησης κατά τις μεταναστεύσεις τους.
