Πολιτικά ερωτήματα και σοβαρές σκιές ως προς τη διαφάνεια των διαδικασιών προκαλεί η απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής Κυθήρων να εγκρίνει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος ένα τεράστιο έργο ύδρευσης, ύψους 1.500.000,00 ευρώ, παρακάμπτοντας πλήρως τις ανοιχτές διαγωνιστικές διαδικασίες.
Η απόφαση υπ’ αριθμ. 71/2026, η οποία φέρει την υπογραφή του Δημάρχου Ευστράτιου Χαρχαλάκη και δημοσιεύθηκε με «ορθή επανάληψη» στις 30 Ιουνίου 2026, αποκαλύπτει μια σειρά από γκρίζες ζώνες που εκθέτουν τη δημοτική αρχή. Στο μικροσκόπιο μπαίνει τόσο η νομική θεμελίωση του «κατεπείγοντος» όσο και η περίεργη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε, την ώρα που το νησί μπαίνει στην αιχμή της τουριστικής περιόδου.
Το «κατεπείγον» που άργησε… έντεκα μήνες
Η δημοτική αρχή επιστράτευσε τις εξαιρετικές διατάξεις του νόμου περί δημοσίων συμβάσεων (άρθρο 269 του Ν. 4412/2016), επικαλούμενη «κατεπείγουσα ανάγκη λόγω απρόβλεπτων γεγονότων» για να αποφύγει τη δημοσίευση προκήρυξης και να πάει σε κλειστή διαπραγμάτευση. Ως «απρόβλεπτο γεγονός» βαφτίζεται η καταστροφική δασική πυρκαγιά που έπληξε τα Κύθηρα τον Ιούλιο του 2025.
Ωστόσο, ηθικά και νομικά γεννάται ένα τεράστιο ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν ένα γεγονός που συνέβη πριν από έντεκα ολόκληρους μήνες να χαρακτηρίζεται σήμερα ως «κατεπείγον» και «απρόβλεπτο»; Η πάγια νομολογία του Ελεγκτικού Συνεδρίου ξεκαθαρίζει ότι η διαδικασία της διαπραγμάτευσης επιτρέπεται αποκλειστικά και μόνο για την άμεση αντιμετώπιση πρώτων αναγκών και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για να καλύψει την ολιγωρία, την καθυστέρηση ή την έλλειψη έγκαιρου προγραμματισμού μιας αναθέτουσας αρχής.
Μάλιστα, η ίδια η απόφαση προδίδει την καθυστέρηση του Δήμου, καθώς αποκαλύπτεται ότι η Τεχνική Υπηρεσία είχε έτοιμη τη σχετική μελέτη από τις 27 Νοεμβρίου του 2025. Το γιατί ο κ. Χαρχαλάκης κράτησε τη μελέτη στα συρτάρια του για περισσότερους από έξι μήνες, θυμήθηκε το «κατεπείγον» στα μέσα Ιουνίου του 2026 και το δημοσίευσε τελικά στις 30 Ιουνίου, εκθέτει ανεπανόρθωτα τους επικοινωνιακούς ισχυρισμούς του Δήμου.
Φαινόμενα «βάφτισης» πάγιων αναγκών ως πυρόπληκτων
Εξετάζοντας το τεχνικό αντικείμενο του έργου, οι ενστάσεις είναι περισσότερες. Η εισήγηση υποστηρίζει ότι οι γεωτρήσεις στις καμένες εκτάσεις (Αρωνιάδικα, Φριλιγκιάνικα, Καρβουνάδες, Μυρτίδια) κινδυνεύουν με χημική επιβάρυνση λόγω των βροχοπτώσεων του υδρογεωλογικού έτους. Για να αντιμετωπιστεί αυτό, το έργο προβλέπει τη σύνδεση της αφαλάτωσης του Διακοφτίου για τον Βορρά, αλλά και τη σύνδεση της αφαλάτωσης Καψαλίου με τη Χώρα για το Νότο.
Εδώ εντοπίζεται η μεγάλη αντίφαση: Το Καψάλι και η Χώρα δεν επλήγησαν από την πυρκαγιά. Η διασύνδεση της αφαλάτωσης του Καψαλίου με την κεντρική δεξαμενή της Χώρας αποτελεί ένα πάγιο, χρόνιο αίτημα υποδομής για την κάλυψη των αυξημένων τουριστικών αναγκών της περιοχής. Η δημοτική αρχή φαίνεται πως εργαλειοποιεί την περσινή καταστροφή, «βαφτίζοντας» ένα κλασικό έργο τουριστικής υποδομής ως «κατεπείγον πυρόπληκτο», με μοναδικό προφανή σκοπό να αποφύγει τον ανοιχτό δημόσιο διαγωνισμό.
Επιλογή συγκεκριμένων εταιρειών εκτός νησιού
Αντί το έργο του 1,5 εκατομμυρίου να βγει στην ελεύθερη αγορά ώστε να διεκδικηθούν μεγάλες εκπτώσεις προς όφελος των ταμείων του Δήμου, η Δημοτική Επιτροπή επέλεξε να στείλει κλειστή πρόσκληση σε τρεις συγκεκριμένες εταιρείες της αρεσκείας της, οι οποίες μάλιστα εδρεύουν στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής (Σαλαμίνα, Πειραιάς, Άλιμος): τη ZITAKAT A.Τ.Ε.Β.Ε., την ΠΑΚΤΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΗ Ι.Κ.Ε. και τη ΧΩΡΟΤΕΧΝΙΚΗ Α.Τ.Ε..
Η επιλογή αυτή, χωρίς ανοιχτό ανταγωνισμό, ενισχύει τις φωνές που κάνουν λόγο για αδιαφανείς μεθοδεύσεις και προειλημμένες αποφάσεις. Τα Κύθηρα δικαιούνται ασφαλές και καθαρό νερό, όμως οι πολίτες δικαιούνται επίσης να γνωρίζουν γιατί ένα έργο με μελέτη που ήταν έτοιμη από τον Νοέμβριο, αποφασίζεται με διαδικασίες εξπρές στην «καρδιά» του καλοκαιριού, με τη σφραγίδα του κατεπείγοντος για μια πυρκαγιά του περασμένου έτους.
Ενδιαφέρον έχει να δούμε πώς θα αντιδράσει η αντιπολίτευση η οποία μάλιστα απείχε από την συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής σε μία τόσο κρίσιμη απόφαση.
