Ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει να αποφασίζει ακόμη και για το αν θα ισχύει μια κόκκινη κάρτα που δόθηκε σε παίκτη των ΗΠΑ.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θέλει να αποφασίζει μέχρι πού φθάνουν τα θαλάσσια σύνορα της χώρας του. Ποιοι θα ηγούνται της τουρκικής αντιπολίτευσης και ποιοι θα μπουν φυλακή.

Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου θέλει να αποφασίζει ποια κυβέρνηση στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής είναι «ανεκτή» και ποια όχι. Ποιοι ηγέτες θα ζήσουν και ποιοι όχι. Πού ακριβώς βρίσκονται τα σύνορα κάθε χώρας. Και, βεβαίως, πόσο θα υποφέρουν όσοι Παλαιστίνιοι επιμένουν να ζουν στη γη των προγόνων τους.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλει να ακούει τους πάντες. Με ποιον συνομιλούν και τι ακριβώς λένε. Για να ξέρει και (ίσως…) για να μπορεί να τους εκβιάζει! Επιτρέπει στους δικούς του να στήνουν σκάνδαλα ακραίας κερδοσκοπίας στην αγορά, στις τράπεζες, στις Πολεοδομίες, στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Στη συνέχεια καταγγέλλει για «τοξικότητα» όσους τα αποκαλύπτουν….

Θέλει να διορίζει τους δικούς του ακόμη και χωρίς τα τυπικά προσόντα. Του αρέσει να λέει ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική πέρα από τον εαυτό του, την οικογένεια και την παρέα του. Επιμένει να υποστηρίζει ότι κυβερνά με τους «άριστους».

Αυτούς τους αυταρχικούς «άριστους» που τους βρίσκουμε παντού… Φαίνεται ότι είναι της μόδας ένας ιδιότυπος «τραμπισμός», ακόμη και από «Τραμπ τσέπης». Άλλοι από αυτούς κατέχουν πραγματική εξουσία (μέχρι νεωτέρας), άλλοι είναι οι τελευταίοι τροχοί της αμάξης. Άλλοι όντως έχουν σημαίνοντα λόγο, γνώσεις και κύρος· άλλοι έχουν «πτυχία» από το Southeastern College (σαν τον Μακάριο Λαζαρίδη). Άλλοι από το… SouthKytherian College.

Κοινό χαρακτηριστικό όλων: Δεν ανέχονται τη διαφορετική άποψη, θέλουν να τα ελέγχουν όλα και τους αρέσει να απειλούν. Συμπεριφέρονται σαν να είναι απόλυτοι μονάρχες. Και καλά ο Τραμπ, είναι πλανητάρχης αν και τέως, λόγω της αδυναμίας του να επιβάλει τον δικό του νόμο στο Ιράν.

Όμως οι δικοί μας τραμπαρίφες μήπως πιστεύουν ότι η χώρα ανήκει στην οικογένεια τους; Και σε τοπικό επίπεδο, κάποιοι άλλοι «την είδαν Κυθηριάρχες»; Πιστεύουν ότι μπορούν να ελέγχουν τις ζωές μας, από το τι λέμε και τι γράφουμε έως το αν θα δούμε ταινία σε υπαίθριο σινεμά; Και για όλα αυτά να κρύβονται πίσω από γραφειοκρατικές αιτιάσεις, ώστε να επιβάλουν «τον νόμο της Δύσης»; Αλήθεια, πιστεύουν ότι μπορούν να μας επιβάλουν σιωπητήριο;

Ο μακαρίτης Ηλίας Ηλιού (τότε ηγέτης της ΕΔΑ) είχε πει το περίφημο «θα σας ταράξουμε στη νομιμότητα». Μήπως ήρθε η ώρα να το επιχειρήσουμε παντού στην Ελλάδα (δηλαδή ακόμη και στα Κύθηρα);

-Συμφωνούμε να υπάρχει νομιμότητα και διαφάνεια σε όλες τις συμβάσεις; Να εξεταστούν εξονυχιστικά;

-Συμφωνούμε να ελεγχθούν όλες οι απευθείας αναθέσεις;

-Συμφωνούμε να ελεγχθούν τα «πόθεν έσχες», με ιδιαίτερη έμφαση στο… «πόθεν»;

-Συμφωνούμε να ελεγχθεί κάθε άδεια για τραπεζοκαθίσματα και όχι μόνο επιλεκτικά σε κάποιους;

-Μήπως πρέπει να ελεγχθούν όσοι απειλούν τη δημόσια υγεία με ανοιχτούς βόθρους δίπλα στη θάλασσα;

-Μήπως πρέπει να δούμε πού διατίθενται τα λύματα σε πολλές περιοχές του νησιού;

-Και το αν τηρούνται όλοι οι κανόνες ασφαλείας στα διάφορα events του νησιού ;

Όσοι κρύβονται πίσω είτε από την «ανεξάρτητη δικαιοσύνη», είτε πίσω από δήθεν «γραφειοκρατικές καθυστερήσεις» για να καλύψουν τον εαυτό και τους φίλους τους και για να δικαιολογήσουν το μένος τους απέναντι σε όσους έχουν διαφορετική άποψη, ας αναλογιστούν πού μπορεί να οδηγήσει μια ακραία σύγκρουση… Ας διαβάσουν λίγο ιστορία: Οι αυταρχικοί ηγέτες πέφτουν μεπάταγο!

Όσοι «κανοναρχούν» εναντίον όλων από το πληκτρολόγιο, έχοντας τις πλάτες μιας αυταρχικής εξουσίας, ας σκεφθούν ότι αύριο τα πράγματα μπορεί να αλλάξουν και τότε θα πρέπει να απολογηθούν (χωρίς πλάτες…) για πράξεις και παραλείψεις.

Ας κατανοήσουν κάποιοι ότι ο αυταρχικός κατήφορος οδηγεί σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Ας κατανοήσουν ότι πλέον η όλη υπόθεση έχει γίνει υπόθεση υπεράσπισης της δημοκρατίας απέναντι στον αυταρχισμό.

Και, τέλος, ας αναλογιστούν ορισμένοι ότι βάζοντας like και καρδούλες σε «πολεμικές» αναρτήσεις καθίστανται και οι ίδιοι συμμέτοχοι …