Η αντιπυρική περίοδος έχει πλέον ξεκινήσει για τα καλά. Η Ισπανία ήδη φλέγεται. Το ερώτημα τώρα είναι αν η σειρά της θα είναι τα Κύθηρα.
Επιτέλους πραγματοποιήθηκαν ορισμένες εργασίες καθαρισμού στο Δάσος του Γερακαρίου. Κάθε προσπάθεια που συμβάλλει στη μείωση του κινδύνου πυρκαγιάς είναι καλοδεχούμενη. Δυστυχώς, όμως, τέσσερις εβδομάδες εργασιών δεν μπορούν να αναπληρώσουν χρόνια εγκατάλειψης.
Από τον δρόμο, το αποτέλεσμα δείχνει καθησυχαστικό. Με την πρώτη ματιά, το δάσος φαίνεται πιο καθαρό και πιο περιποιημένο. Όμως οι εντυπώσεις απατούν. Αρκεί να περπατήσει κανείς μόλις δεκαπέντε μέτρα μακριά από πολλούς από τους δασικούς δρόμους για να αντικρίσει μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Νεκρά δέντρα εξακολουθούν να βρίσκονται διάσπαρτα μέσα στο δάσος, ακριβώς εκεί όπου στέκονται εδώ και χρόνια, περιμένοντας την επόμενη δασική πυρκαγιά.
Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι αυτό που έχει αφεθεί πίσω. Στη βάση εκατοντάδων — ίσως και χιλιάδων — δέντρων έχουν συσσωρευτεί σωροί από κομμένα κλαδιά και ξυλεία. Από την άποψη της διαχείρισης των δασών, η συγκέντρωση τόσο μεγάλης ποσότητας ξερής καύσιμης ύλης γύρω από τη βάση ζωντανών δέντρων είναι δύσκολο να δικαιολογηθεί. Αν ο στόχος ήταν να μεγιστοποιηθεί η ένταση μιας δασικής πυρκαγιάς, δύσκολα θα μπορούσε να επιλεγεί αποτελεσματικότερη μέθοδος. Το μόνο που φαίνεται να λείπει είναι ένα μπιτόνι βενζίνης.
Ίσως η Εγχώριος Περιουσία θεώρησε ότι οι κάτοικοι των Κυθήρων θα συγκέντρωναν την ξυλεία για δική τους χρήση. Αν αυτή ήταν η προσδοκία, δεν επαληθεύτηκε. Εκατοντάδες τόνοι ξερής ξυλείας παραμένουν ακριβώς εκεί όπου εγκαταλείφθηκαν, ξεραίνονται κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο και περιμένουν μία και μόνη σπίθα.
Σε άλλα σημεία του δάσους εξακολουθούν να στέκουν δεκάδες νεκρά δέντρα. Δεν αποτελούν απλώς μια αντιαισθητική εικόνα· συγκαταλέγονται στα πιο επικίνδυνα καύσιμα μιας δασικής πυρκαγιάς. Όταν αναφλεγούν, παράγουν εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες, εκτοξεύουν αναμμένα κάρβουνα και καύτρες σε μεγάλες αποστάσεις και αυξάνουν δραματικά την πιθανότητα μια ελεγχόμενη πυρκαγιά να μετατραπεί σε ανεξέλεγκτη καταστροφή.
Το Γερακάρι αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους φυσικούς θησαυρούς των Κυθήρων. Αξίζει κάτι περισσότερο από έναν επιφανειακό καθαρισμό που φαίνεται μόνο από τον δρόμο. Αξίζει μια σοβαρή και ολοκληρωμένη διαχείριση του δάσους, με ουσιαστική μείωση της καύσιμης ύλης σε ολόκληρη την έκτασή του, και όχι απλώς τη δημιουργία της εντύπωσης ότι έγινε κάτι.
Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν αν πρόκειται για πραγματική πρόληψη πυρκαγιών ή απλώς για μια συμβολική κίνηση. Όλοι στα Κύθηρα ας ελπίσουμε ότι δεν θα χρειαστεί να μάθουμε την απάντηση κάτω από μια τεράστια στήλη καπνού.
Συγχαρητήρια, κύριε Βενάρδο. Φαίνεται πως το Δάσος του Γερακαρίου είναι πλέον έτοιμο για την αντιπυρική περίοδο. Ας ελπίσουμε μόνο ότι η αντιπυρική περίοδος δεν είναι εξίσου έτοιμη για το Γερακάρι.
Αρετή Χανιώτη
