Μας έκανε την τιμή να μας αποκαλεί συναγωνιστές. Αυτός ο απίθανος τύπος που δεν έπαψε ποτέ να αγωνίζεται για έναν καλύτερο κόσμο. Ο αγαπημένος μας Λεωνίδας.
Αξιοπρεπής και ευγενής στις διεκδικήσεις, μας συμβούλευε να μην φανατιζόμαστε, να μένουμε στα επιχειρήματα, να παλεύουμε αλλά πάντα με ευγένεια για το δίκιο μας. Γιατί ήταν πεισμένος ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε σε αυτόν το υπέροχο τόπο και ταυτόχρονα να τον καταστρέφουμε, αντίθετα, πρέπει να κάνουμε ότι περνά από το χέρι μας για να τον προστατέψουμε. Και πίστευε ότι αυτό είναι τόσο δίκαιο και σωστό που με υπομονή και ψυχραιμία θα το καταλάβει και ο κάθε άπιστος, ο κάθε συμφεροντολόγος, ο κάθε αντιδραστικός. Έτσι πορεύτηκε ο γλυκός αυτός φίλος μας στη ζωή του. Και η προίκα που άφησε είναι σπουδαία.
Όταν το Γενάρη του 2020 τρείς μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι πήραν άδειες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από βιομηχανικούς αιολικούς σταθμούς, η κυθηραϊκή κοινωνία αντέδρασε ακαριαία. Αυτοί οι πρώτοι 150 άνθρωποι που βρέθηκαν στον Ποταμό το βράδυ της 06/02 και αποφάσισαν να προσφύγουν στη δικαιοσύνη, ήταν προίκα του Λεωνίδα. Τα αντανακλαστικά των Τσιριγωτών λειτούργησαν γιατί υπήρχε η προεργασία. Ήταν ‘’ψιλιασμένοι’’ οι Κυθήριοι γιατί άνθρωποι σαν τον Λεωνίδα είχαν δουλέψει ακούραστα ώστε να μη μας πιάσουν κορόιδα οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Είχε δουλέψει νύχτα και μέρα ώστε να υπάρξει σωστή ενημέρωση και ευαισθητοποίηση.
Έτσι λοιπόν, όταν ήρθε η στιγμή, στην προσπάθειά μας να κινητοποιηθούμε και να αντιδράσουμε, όλοι οι δρόμοι μάς οδήγησαν στον Λεωνίδα Κοντόζη. Ο αγαπημένος αυτός φίλος, μέντορας και σύντροφος , όντας μπροστά από την εποχή του, πρωτοστάτησε στον αγώνα ενάντια στην εκβιομηχάνιση του νησιού 12-13 χρόνια νωρίτερα δημιουργώντας την ΕΠΟΑΚ (Επιτροπή Πρωτοβουλίας για την Ορθολογική Ανάπτυξη των Κυθήρων). Η ΕΠΟΑΚ αγωνίστηκε με ποικίλους τρόπους (ουσιαστική έρευνα για το θέμα των βιομηχανικών αιολικών σταθμών και των επιπτώσεων τους σε τόπους σαν τα Κύθηρα, ψηφίσματα πολιτών, επιστολές σε θεσμούς εντός και εκτός Ελλάδος, δημόσιες ομιλίες) δημιουργώντας ένα πολύτιμο αρχείο το οποίο και μοιράστηκε αμέσως μαζί μας, δίνοντάς μας την στιγμή που το χρειαζόμασταν το πιο πολύτιμο χέρι βοήθειας.
Μας συμβούλεψε να μην το βάλουμε ποτέ κάτω όσο και αν τα πράγματα φαίνονται δύσκολα και να μην φοβηθούμε κανέναν και τίποτα. Και να που είχε δίκιο, η σπορά του κάρπισε. Κι έτσι ο αγώνας συνεχίζεται. Όπως έλεγε και ο Χαρίλαος Φλωράκης:
“Οι ζευγάδες φεύγουν, μωρέ! Η σπορά μένει. Και φουντώνει. Και μεγαλώνει. Και καρπίζει. Και ρίχνει νέους σπόρους στη γη… …Βλέπεις, μωρέ, αυτά τα νιάτα γύρω σου, που νομίζεις πως είναι ξεστρατισμένα και συμβιβασμένα; Κούνια που σε κούναγε. Μόλις υπάρξει μια σπίθα, αυτά τα νιάτα θα γίνουν πυρκαγιά, θα γίνουν ηφαίστειο. Και θα αποδειχθούν καλύτερα από τη γενιά των πατεράδων τους και των παππούδων τους. Και θα σηκώσουν τη σημαία του αγώνα μέχρι τον ήλιο. Είναι η σπορά, σου λέω…”
Είμαστε σίγουροι ότι αυτές τις ώρες κινεί της διαδικασίες για την δημιουργία της επιτροπής για την ορθολογική ανάπτυξη του Παραδείσου. Θα τον θυμόμαστε και θα τον ευχαριστούμε για πάντα.
Citizens' Movement of Kythira-Dynamo Kythira
