Η Ελένη Φωτίου μας μιλάει για τον «Χορό των Αγγέλων»

Η συγγραφέας Ελένη Φωτίου παρουσιάζει το τελευταίο της μυθιστόρημα “Ο χορός των αγγγέλων”. Έρωτες, δολοπλοκίες, σασπένς στις γωνιές του Μπουένος Άιρες αλλά κι ένα άνοιγµα καρδιάς. Ελλάδα και Αργεντινή, δυο χώρες µε ταυτόσηµες προκλήσεις. Σε µια εποχή µοναξιάς, αποµόνωσης, εικονικής επικοινωνίας, ο Χορός των Αγγέλων γίνεται η επίγνωση που οδηγεί στην αγάπη και στην ευτυχία.

Όλα αρχίζουν µε ένα νεύµα και τελειώνουν µε µια αγκαλιά. Κι ενώ όλοι ξεκινούν ανυποψίαστοι τα βήµατα του τάνγκο, στην πραγµατικότητα κάνουν τα βήµατα στην ίδια τη ζωή. Αληθινές στιγµές που αγγίζουν και αφυπνίζουν την ψυχή.

Ο χορός των αγγέλων

Ο Παύλος είναι παγιδευµένος στον ιστό της οικογενειακής κυριαρχίας, εκπαιδευµένος να καθοδηγείται στον σκληρό δρόµο που άλλοι του καθορίζουν. Η Δάφνη µεγαλώνει σε ίδρυµα εγκαταλειµµένων κοριτσιών µ’ ένα όνειρο να της καίει την καρδιά. Θα καταφέρει ο Παύλος να ξεφύγει από τη χειραγώγηση και η Δάφνη να εκπληρώσει το όνειρό της; Τι ρόλους τούς ετοιµάζει η ζωή; Πώς θα επιδράσει στη Δάφνη η µοιραία ντίβα της Αργεντινής Ερµίνα Νόµπλες;

Έρωτες, δολοπλοκίες, σασπένς στις γωνιές του Μπουένος Άιρες αλλά κι ένα άνοιγµα καρδιάς. Ελλάδα και Αργεντινή, δυο χώρες µε ταυτόσηµες προκλήσεις. Σε µια εποχή µοναξιάς, αποµόνωσης, εικονικής επικοινωνίας, ο Χορός των Αγγέλων γίνεται η επίγνωση που οδηγεί στην αγάπη και στην ευτυχία. Όλα αρχίζουν µε ένα νεύµα και τελειώνουν µε µια αγκαλιά. Κι ενώ όλοι ξεκινούν ανυποψίαστοι τα βήµατα του τάνγκο, στην πραγµατικότητα κάνουν τα βήµατα στην ίδια τη ζωή. Αληθινές στιγµές που αγγίζουν και αφυπνίζουν την ψυχή.

Ένας µικρός βράχος τής τράβηξε την προσοχή. Πλησίασε αργά και κάθισε στην πλατιά, σκαφτή του επιφάνεια. Ακούµπησε ανάστροφα τις παλάµες της στα γόνατα και κοίταξε κατάµατα τον ήλιο, που είχε αρχίσει να δύει. Γέµισε µε το φως του. Η αναπνοή της έµοιαζε µε σιγανό, ρυθµικό τραγούδι.
Έκλεισε τα βλέφαρα αφήνοντας τον εαυτό της να ονειρευτεί. Της ήρθε στον νου το ταξίδι της, αναλογίστηκε όλους αυτούς µε τους οποίους είχε συνταξιδέψει. Ελαφρές ριπές ανέµου τής χάιδεψαν το πρόσωπο, να της υπενθυµίσουν πως είχε φτάσει η στιγµή. Η Δάφνη άνοιξε τα µάτια κι ατένισε τον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο, την πεµπτουσία του Αιγαίου. Σε λίγο µια ιδέα που είχε γεννηθεί στην καρδιά της θα γινόταν πραγµατικότητα. Σε λίγο θα άρχιζε ο Χορός των Αγγέλων…

Λεπτομέρειες