Συγκλονιστική ανάρτηση του Γιώργου Δρυμωνιάτη:
Ακόμα και στην Δημοκρατία,
η μεγάλη πλειοψηφία εκ των αποχαυνωμένων δούλων του ημερομίσθιου, όταν της δοθεί κάποια εξουσία, κάποια στολή,
έστω του σκουπιδιάρη, έστω του υπευθύνου επί του καταπέλτη,
εκδηλώνει έντονα τον φασίστα που εμφωλεύει μέσα στον καθημερινό άνθρωπο.
Τι να πει κανείς γι’ αυτούς που διαθέτουν πραγματική δύναμη, είτε εκ του χρήματος, είτε εκ του κράτους, είτε εκ Θεού.
Εκεί ο φασισμός, φορώντας τον ωραίο μανδύα του
και την κελεμπία των, στα μέτρα των ισχυρών του κόσμου (και όχι στα μέτρα του αληθινά δικαίου), ψηφιζομένων ή μη νομοθετημάτων, βρίσκει την ανώτερη μορφή έκφρασής του.
Δείτε τι συμβαίνει γύρω μας, αν μπορείτε βέβαια, μες στην τόση τύφλωση που έχουμε υποστεί, να το δείτε. Πλήρης ανελευθερία του πολίτη, παρακολουθούνται τα πάντα τα της ζωής μας και-ω τι υποκρισία!!!- προστατεύονται τάχαμου τα προσωπικά μας δεδομένα, ω πόση αφέλεια! Για τα πάντα απαιτείται άδεια, τα πάντα ελέγχονται διαρκώς, η προσωπικότητα και η ατομικότητα εκμηδενίστηκαν τυλιγμένες σε ένα απέραντο και αδιάτρητο δίχτυ γραφειοκρατίας, το κράτος κυριαρχεί επί του προσώπου μας, περουσιακό του στοιχείο η ύπαρξής μας. Είμαστε απλά το ΑΦΜ μας. Καμία πνευματικότητα, καμία φιλοσοφία, εκμηδενίστηκαν όλοι οι πνευματικοί ταγοί, κανένας δεν νοιάζεται για την πνευματική υπόσταση του ανθρώπου. Η παιδεία, που οδηγεί στην αληθινή ελευθερία και ανωτερότητα, μεταλλάχτηκε σε μαθησιακή εξειδίκευση, που οδηγεί στην απόλυτη δουλεία. Ακόμα και οι τέχνες εκφυλίστηκαν, χάνοντας τον ρόλο του καθοδηγητή προς τα υψηλά φώτα και υπηρετώντας πια την μεθόδευση, μέσω των Μέσων Μαζικού Εξανδραποδισμού, της προς το σκοτάδι πορείας της κοινωνίας μας. Αν δεν είναι αυτό εκφασισμός κι αν αυτό δεν οδηγεί στα ακραία καθημερινά φαινόμενα πλήρους εκφυλισμού της ανθρώπινης ηθικής, με γυναικοκτονίες, με δολοφονίες στο δρόμο, με κλοπές και διαρρήξεις καθημερινά, με μαφία της νύχτας και της ημέρας , με βιασμούς ανηλίκων και ενηλίκων, τέλος με πνιγμούς από σπρώξιμο στον καταπέλτη-ω Κύριε!!!, με τόσα και τόσα καθημερινά κακουργήματα, ακόμα και από το ίδιο το κράτος (όταν εξουσιοδοτεί τις Τράπεζες να σου πάρουν το σπίτι π.χ. ή όταν σου κλείνει το μαγαζί για ασήμαντη αφορμή και σε οδηγεί σε αυτοκτονία κλπ κλπ), τότε τι να πω; Μακάρι να κάνω λάθος, λέω.
Δυστυχώς, αναγάγαμε την κάθε ντροπή σε υπερηφάνεια μας.
Δυστυχώς η κοινωνία χειραγωγήθηκε από την κακότητα και ηλιθιάστηκε από τον υπερσύγχρονο πολιτισμό της.
Δυστυχώς, υποκρινόμαστε και παριστάνουμε τους Ανθρώπους.
Δυστυχώς το τέρας υπάρχει μέσα σε όλους μας, ο Άνθρωπος λείπει συνήθως.
Καημένε Αντώνη, αν ήσουν σκύλος, η υποκρισία των ανθρωπάκων, ίσως, θα σε έσωζε.
γ.π.κ-δρ.
