Στις 9 Σεπτεμβρίου του 2006 έφυγε από τη ζωή ο φωτογράφος Μανόλης Σοφίος. Γεννήθηκε στα Λογοθετιάνικα Κυθήρων τον Φλεβάρη του 1913. Από πολύ μικρός ασχολήθηκε με τη φωτογραφία, επηρεασμένος από τη μητέρα του Αρετή Κατσούλη που ήταν φωτογράφος.
Εργάστηκε αποκλειστικά στα Κύθηρα και με το φακό του κατέγραψε την ιστορία και τον πολιτισμό του νησιού, για μισό και πλέον αιώνα. Ασχολήθηκε επίσης με την πεζογραφία τη ζωγραφική και την ποίηση. Αξιοσημείωτη είναι η διαμεσολάβησή του για την δημιουργία του αεροδρομίου στο νησί, κάτι που οφειλόταν στην γνωριμία του με τον Αλέξανδρο Ωνάση.
Η ξακουστή φωτογραφία της Απόβασης των Αγγλικών Συμμαχικών στρατευμάτων στο Καψάλι Κυθήρων, λίγες μέρες μετά την απελευθέρωση της 4ης του Σεπτέμβρη του 1944 αποτελεί ένα από τα σπάνια ντοκουμέντα που κοσμεί μέχρι σήμερα μουσεία της Αμερικής, της Αυστραλίας και της Αγγλίας. Στις 15 Σεπτέμβρη οι συμμαχικές δυνάμεις πραγματοποιούν απόβαση στα Κύθηρα. Ο αείμνηστος Μανώλης Σοφίος εξιστορεί: «Tρείς-τέσσερεις μέρες μετά που μάθαμε για την απόβαση, σκέφθηκα ότι αυτή θα ήταν μια ιστορική φωτογραφία για τα Kύθηρα. Πήρα την μηχανή μου, μια ρώσικη 9×12 με γυάλινη πλάκα, πήρα και έναν θείο μου που ήταν στην Aυστραλία και τα ’ξερε τα εγγλέζικα και πήγαμε στο Kαψάλι, τέσσερεις ώρες με τα πόδια…» Mέρες μετά την απόβαση η παραλία ήταν ακόμη γεμάτη άνδρες και υλικό, στρατός παντού… «Πήγαμε στο αρχηγείο να μου δώσουν άδεια. Tότε στην συμμαχική δύναμη διερμηνέας των Άγγλων ήταν ένας Kρητικός, ο Kανακάκης. Tου εξήγησα τί θέλαμε κι ένας Σκωτσέζος Συνταγματάρχης έδωσε άδεια μόνο για δύο φωτογραφίες. Έστησα τον τρίποδα της μηχανής πέντε-έξι μέτρα κάτω από το εκκλησάκι του Άη-Γιώργη, μπήκα κάτω από το πανί και έβγαλα μία φωτογραφία την απόβαση και άλλη μια τα πλοία στο βάθος».
Το πλούσιο και σπουδαίο αρχείο του, βρίσκεται σήμερα στα χέρια της εγγονής του Εβίτας, η οποία με αγάπη και σεβασμό, προσπαθεί να διατηρήσει την οικογενειακή παράδοση. Η Εβίτα έγραψε για τον παππού της:
«15 χρόνια που φτερούγισες μακριά μου πληγωμένε μου αητέ. Αμείλικτος ο χρόνος δε λογαριάζει αισθήματα κι όπως κυλά νιώθω να προστίθεται ακόμα μια μελαγχολική νότα στο πεντάγραμμο της ζωής μου. Πάντα θα μου λείπεις λατρευτέ μου παππού μέχρι και τη μέρα που θα σμίξουμε πάλι».
Διαβάστε ένα σύντομο βιογραφικό του Μανόλη Σοφίου εδώ:
https://kythera.news/manolis-sofios-fotografos/
