Κατερίνα Μονογυιού, το λαϊκό κορίτσι, που άδοντας τα Παιδιά της Μυκόνου παιδιά, ξεκινά για το μέτωπο, ως άλλη Ζαν ντ’ Αρκ, διεκδικώντας τα δικαιώματα του σκαφάτου λαού, που το έχει πάνω από 30 μέτρα (το σκάφος).
Πάλης ξεκίνημα, νέοι αγώνες, για έντιμο φασιανό, σοσιαλιστικό χαβιάρι. Για τη σαμπάνια του προλετάριου, εμείς, της Μυκόνου οι κολασμένοι, με αίμα δάκρυα και ιδρώτα ζητούμε δικαίωση στο πηλοφόρι, το μυστρί. Για τον ακούραστο εργάτη της θαλάσσης, τον μεροκαματιάρη εφοπλιστή, τον σκορβουτιασμένο θαλασσοπνίχτη του Super Paradise.
Έχουμε την Μονογυιού, προστάτη κι οδηγό.
