ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (ἠχητικό μήνυμα) ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ
ΚΥΘΗΡΩΝ & ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ – ΣΥΝΑΞΙΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 12 ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ
Ἡ Ἀποστολικότητα τῆς Ἐκκλησίας
Σήμερα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία προβάλλει ἐνώπιόν μας τούς Ἁγίους Δώδεκα Ἀποστόλους τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ «τὰ εὐγενῆ φυτὰ τοῦ κήπου τῆς νύμφης» Ἐκκλησίας, πού μέ τή διδασκαλία τους καί τό κήρυγμά τους «πηγαὶ ἀρωμάτων ἐγένοντο, βρύοντες τὴν τῶν Εὐαγγελίων εὐωδίαν» (Γρηγόριος Νύσσης, PG 44, 985B).
Τόσο σπουδαῖο εἶναι τό ἔργο τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, πού ἀρκεῖ νά θυμηθοῦμε τό Σύμβολο τῆς Πίστεως, στό ὁποῖο ὁμολογοῦμε τήν Ἀποστολικότητα τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ἱδρυθεῖσα ἀπό τόν Χριστό Ἐκκλησία ἐποικοδομήθηκε «ἐπὶ τῷ θεμελίῳ τῶν Ἀποστόλων καὶ Προφητῶν, ὄντος ἀκρογωνιαίου αὐτοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ἐν ᾧ πᾶσα ἡ οἰκοδομὴ συναρμολογουμένη αὔξει εἰς ναὸν ἅγιον ἐν Κυρίῳ» (Ἐφεσ. 2, 20-21). Βέβαια, ἡ Ἀποστολική συνείδηση χαρακτηρίζει τόν ἴδιο τόν Χριστό ὡς τόν κατ’ ἐξοχήν «Ἀπόστολον καὶ Ἀρχιερέα τῆς ὁμολογίας ἡμῶν» (Ἑβρ. 3, 1), ἐνῶ αὐθεντικοί καί ἀξιόπιστοι μάρτυρες τοῦ ἐπιτελεσθέντος ἔργου κατά τόν ἐπίγειο βίο Του, μέ τή συνεργία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἦσαν καί οἱ Ἀπόστολοι (Ἰω., 14, 25-26).
Αὐτοί οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι θεωροῦνται οἱ πρῶτοι «ὑπηρέται τοῦ θείου μυστηρίου, οὕς καὶ στύλους τῆς Ἐκκλησίας ὀνομάζει ὁ λόγος», ἐπί τῇ βάσει τῆς διδασκαλίας τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Νύσσης (PG 44, 385A), καί ἀποτελοῦν τά θεμέλια καί τούς στύλους πού βαστάζουν τό κοινό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας (PG 44, 1077A). Προφανῶς, ἡ ἀληθινή βάση καί τό θεμέλιο τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ οἰκοδομήματος εἶναι ὁ Χριστός, ἐπί τοῦ ὁποίου οἱ Ἀπόστολοι καί ὅλοι οἱ πιστοί ἐρείδονται, μιά καί αὐτοί ἐτέθησαν ὡς θεμέλιοι ὑπό τοῦ ἀληθινοῦ οἰκοδόμου καί θεμελίου τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ Χριστοῦ (PG 44, 908B). Ἐξ αὐτῆς, λοιπόν, τῆς ἐπόψεως ἡ Ἐκκλησία λέγεται καί εἶναι Ἀποστολική, διότι διατηρεῖ ἀφ’ ἑνός ἀνόθευτη καί ἀκέραια τήν Ἀποστολική Πίστη καί διδασκαλία καί ἀφ’ ἑτέρου ἀδιάκοπη τή λεγομένη Ἀποστολική διαδοχή, μέσῳ τῆς ὁποίας ἡ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μετοχετεύεται σέ αὐτήν.
Συναφῶς μέ ὅσα μόλις πιό πάνω ἐξετέθησαν ὀφείλουμε νά προσθέσουμε τήν παρουσία τῶν Ἀποστόλων στήν Ἐκκλησία ὡς «καθηγητῶν τῆς εὐσεβείας» (PG 45, 553B). Αὐτοί ἐδίδαξαν πρῶτοι τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ καί μετέδωσαν ἀπαραχάρακτη τή διδασκαλία καί τό ἔργο του. Ἐξ αὐτοῦ ἑπομένως τοῦ γεγονότος τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας πιστεύουν καί ἐμμένουν στήν παραδοθεῖσα ὀρθή διδασκαλία καί πίστη, χάριν τῆς ὁποίας ἡ Ἐκκλησία καθίσταται ὄντως μία καί πεπληρωμένη τῆς ἀληθείας.
Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι εἶναι τά μοναδικά καί ἀνεπανάληπτα πρόσωπα τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, ἔχουν τήν Ἀποστολικήν Χάριν καί τήν Ἀποστολικήν δόξαν, καί εἶναι τά καυχήματα, τά ὑποδείγματα καί τά στηρίγματα τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας διά τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα.
Αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις ὁ Θεός ἐλέησον καί σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.-
Πρωτ. π. Παν. Μεγαλοκονόμος
