Απάντηση Ανδρέα Μαριάτου στο άρθρο του Σταύρου Μεγαλοκονόμου

Αγαπητέ Σταύρο,

Ναι, είναι δημοκρατική υποχώρηση (στην καλύτερη περίπτωση) να φιμώνεται ένα ολόκληρο νησί της αγάπης, της προσφοράς και της αλληλεγγύης προς τους κατατρεγμένους, μόνο και μόνο για να δηλωθεί υποταγή στους φίλους των μεγαλύτερων παγκόσμιων εγκληματιών. Σου είναι όμως άγνωστοι οι λόγοι που υπαγορεύουν* και οι λόγοι που επιτρέπουν** αυτή την υποχώρηση;

Προβάλλεται ως κυρίαρχη η πολιτική νοοτροπία που θέλει τον καθένα να κοιτάει το νησάκι του***, το σπιτάκι του, την οικογένειά του, τελικά μόνο τον εαυτό του. «Ο καθένας για την πάρτη του» και οι πρόσφυγες ας πνίγονται στις ακτές μας, οι ηλικιωμένοι ας αφήνουν τη σύνταξή τους στα ταξί, τα παιδιά των άλλων ας φεύγουν για τα ξένα, το βιός των άλλων ας το παίρνουν οι τράπεζες, οι ελιές των άλλων ας καίγονται. Μέχρι φυσικά να χτυπήσει τη δική μας πόρτα η συμφορά, αυτή που προοιωνίζεται από τη δική μας αδιαφορία για το δράμα των άλλων. Διότι το παραμύθι του να θεωρούμε τον εαυτό μας περιούσιο πάντα προδίδει. Και τότε απορούμε που μας πρόδωσαν οι «ολίγον πιό περιούσιοι» για να σώσουν τα δικά τους σπίτια από τη φωτιά ή για να έχουν τα δικά τους νησιά πλοία, αεροπλάνα, σφαγεία, σχολεία, δουλειές.

Ναι, έχει μεγάλη σημασία κάθε αντίσταση στη δουλικότητα αλλά προσωπικά, θεωρώ οτι έχεις δώσει μεγάλη αξία στην ανάρτηση του περήφανου μπογιατζή. Ουδέν νεώτερο κομίζει ώστε να απαιτεί νέα πολιτική απάντηση, ούτε της αξίζει τίποτα περισσότερο από αυτό που αξίζει στα δουλικά όταν καγχάζουν για λογαριασμό των αφεντάδων τους.

Αγαπητέ σχολιαστή,

Δεν σου περνάει από το μυαλό οτι αυτοί που σήμερα ντύνονται με τη σημαία ενώ συμμαχούν με τους σφαγιαστές είναι οι πολιτικοί –ενίοτε και βιολογικοί- απόγονοι αυτών που πούλησαν την Κύπρο; Εγκαλείς τον Σταύρο για έλλειψη πατριωτισμού; Δεν αντιλαμβάνεσαι τη διαφορά πατριωτισμού και πατριδοκαπηλίας; (Πατριωτισμός: αγάπη για την πατρίδα και τους συμπολίτες. Πατριδοκαπηλία: η εκμετάλλευση της σημαίας, του έθνους ή των εθνικών συμβόλων για προσωπικό όφελος, συγκάλυψη διαφθοράς ή κατάχρηση εξουσίας).

Έχεις διαβάσει το «Παραμύθι χωρίς Όνομα» της Π.Δ.; Έχεις ακούσει τη «Σημαία» του Σαββόπουλου, το «Δρόμο» του Λοΐζου; Έχεις δει τις ταινίες «Ένας Ήρωας με Παντούφλες», «Φωνάζει ο Κλέφτης», «Υπάρχει και Φιλότιμο»; Για εσένα αυτά είναι ξεπερασμένα μηνύματα άλλων εποχών ή προφητείες που σε αφορούν; Και εν τέλει για εσένα και αυτούς που έχεις αγαπήσει, η γαλανόλευκη τι συμβολίζει; Την κατοχή του τόπου σου από Μαυρογιαλούρους ή το πάθος μέχρι θανάτου για την ελευθερία; Αυτό το πάθος σήμερα, τώρα, γράφεται με το αίμα του λαού της Παλαιστίνης, όπως γραφόταν παλαιότερα με το αίμα των προγόνων μας. Ναι, το γκράφιτι δίπλα στην καλοζωγραφισμένη σημαία ήταν άτεχνο, πιθανότατα αυτός που το έκανε να ένιωθε στην πλάτη του ρουφιάνους όπως στην ναζιστική κατοχή. Όμως μην ξεγελιέσαι, είναι το μήνυμα που ενοχλεί, όχι η αισθητική.

Ανδρέας Μαριάτος

Κύθηρα 27/06/2027

* Όταν οι αγωνιώδεις φωνές ενάντια στη συνεχιζόμενη γενοκτονία φιμώνονται για να μην ταράξουν το αφήγημα της «επιτυχημένης σεζόν» των kythira pass, αντιλαμβάνεσαι με τι ευκολία θα μπορούσαν οι ίδιοι άνθρωποι να ξεπουλήσουν τα πάντα – ίσως στους ίδιους τους δολοφόνους. Ως τροφή για σκέψη, αναφέρω την περυσινή «συγκυρία» 3 γεγονότων: 1. Την άρνηση του δημάρχου να συζητηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο ένα ψήφισμα κατά της γενοκτονίας, 2. την πρόσκληση συγκεκριμένων ατόμων (επιχειρηματιών και αιρετών) στο γνωστό πάνελ του συνεδρίου-καρικατούρας για τον τουρισμό και 3. την ταυτόχρονη υπόγεια  απόπειρα θεσμοθέτησης ανέγερσης ξενοδοχείων επί γηπέδου της Εγχωρίου στην αμμουδιά της Παλαιόπολης (δεν γνωρίζω εάν τα παραπάνω υπέπεσαν στην αντίληψή σου, δεν είδα κάποια αντίστοιχη ανάρτησή σου).

** Ποιός είναι ο εκλογικός νόμος, ποιός εκτέθηκε, ποιός στήριξε ποιόν και ποιός ψήφισε ποιόν; Ουδείς αμέτοχος ευθύνης – και ίσως ο τελευταίος για τον οποίο φαίνεται λογικό να έχεις προσδοκίες είναι ένας δήμαρχος που είδε φως και μπήκε.

*** Πριν από ένα έτος, κατατέθηκε από τα Ελεύθερα Κύθηρα στον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου πρόταση για υιοθέτηση ψηφίσματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη. Το σχέδιο του ψηφίσματος ήταν εσκεμμένα κατά το μέγιστο συμπεριληπτικό, αρκούμενο στην υιοθέτηση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, έτσι ώστε να μπορεί να το προσυπογράψει οποιοσδήποτε απλά δεν στηρίζει την γενοκτονία. Κατ’ εντολήν του δημάρχου ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, απέρριψε το αίτημα και δεν το έθεσε προς συζήτηση στην ημερήσια διάταξη με την παρακάτω αιτιολογία: