Ίσως είναι η συνέντευξη της χρονιάς. Μέσα σε 5 ημέρες έχει πάνω από 106.000 views και συνεχίζει… Ο «Αυγολέμονος» που έχει χιλιάδες φαν στο διαδίκτυο, αφού τα βιντεάκια του κάνουν θραύση, έγινε ευρέως γνωστός από τo επικό ρεπορτάζ του Φερεντίνου στο ΚΤΕΛ Κηφισού και τον Ιππόδρομο για το τζόγο.
Η συνέντευξη!
Στην πραγματικότητα δεν είναι καν συνέντευξη με την ευρεία έννοια του όρου. Και πως να πάρεις συνέντευξη από έναν άνθρωπο σαν τον Κύριο Κώστα, που στην ζωή του έχει μάθει να απαντάει στα ερωτήματα και τα εμπόδια που του βάζει η ίδια η ζωή και όχι οι άνθρωποι;
Τα εμπόδια του δρόμου και του…ιπποδρόμου έχουν χτίσει αυτή την προσωπικότητα και η εξομολόγηση μέσω της εκλαικευμένης φιλοσοφίας που έχει αναπτύξει, σε ταξιδεύει, σε συγκινεί, σε συνεπαίρνει και εν τέλει καταλήγει να σε κάνει να νιώσεις οτι βγήκες καλύτερος άνθρωπος παρακολουθώντας την.
Σε ένα συνοικιακό καφενείο της Αθήνας, της μοναδικής πόλης που (κατά τον ίδιο) καταφέρνει να τον σαγηνέυει, να τον ηδονίζει και να τον εμπνέει ταυτόχρονα, αραδιάζει τις σκέψεις του και με την Επικούρεια στάση ζωής που ακολουθεί, τα λόγια του ηχούν σαν διδαχές ζωής για τον απλό ακροατή.
Ο Κύριος Κώστας είναι ένας ευτυχισμένος και πλούσιος άνθρωπος. Στην πορεία της ζωής του, έμαθε να παραδίνεται ανεμπόδιστα στα πάθη του, όχι οπορτουνιστικά, καιροσκοπικά και με κίνητρο τα λεφτά, αλλά για να ερμηνεύσει την ίδια την ζωή σε όλες της τις εκφάνσεις. Σαν τον κεντρικό ήρωα του ‘Παίκτη’ στο βιβλίο του Ντοστογιέφσκι ένα πράγμα.
Μιλάει με λάτρεια, σεβασμό και αγάπη για τις γυναίκες, θυμάται το φιλαράκι του την Κατερίνα Γώγου που υπήρξαν γειτονάκια και ελπίζει να του έχει κρατήσει μια θέση εκεί ψηλά, τα βάζει με τους δήθεν καλλιτέχνες και με τους φασίστες που θέλουν να κάνουν την Αθήνα Παρίσι και να διώξουν τους κατατρεγμένους αυτού του τόπου, αναφέρεται στην μάνα του σαν να πρόκειται για κάποια αρχαία Αθηναία Θεά, σολάρει και φιλοσοφεί ακολουθώντας την πιο βασική αξία της ζωής για τον ίδιο. Την αγάπη.
Με την χαρακτηριστική φωνή αλυσοπρίονο που αποτελεί σήμα κατατεθέν του, αφανής από την δημοσιότητα και τα λαμπερά φωτά που του πρέπουν, διηγείται τα βιώματα της ζωής του σαν να πρόκειται περισσότερο για αρχαίες παραβολές παρά για απλές ιστορίες για να’χαμε να λέγαμε και να’χαμε να πούμε όπως λέει ο ίδιος.
Κι επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και σε αντίθεση με τους Αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους οι διδαχές του δεν καταγράφονται σε δυο κόλλες χαρτί, αλλά τις λαμβάνουμε κατευθείαν από την πηγή και το στόμα του που δρεπανιάζει τεχνηεντώς, αξίζει να αφιερώσετε 40 λεπτά και να ταξιδέψετε νοερά μέσα από αυτή την υπέροχη εξομολόγηση του κύριου ‘Αυγολέμονου’.
