Τελικά, βρέθηκε ο ένοχος διασποράς του ιού. Ή πιο σωστά, η ένοχος. Η πορδή. Κλανιά αν προτιμάτε. Σε δύο εκδόσεις της. Είτε ως συρίζουσα η βρομούσα (αλλιώς, αναρχοκομουνιστική), είτε ως υπόκωφος η αναισθησιογόνος, κατά την οποία απουσιάζουν παντελώς τα αποδεικτικά στοιχεία ενοχής. Την αμόλησες και όλα χάνονται σε ένα σύννεφο αναθυμιάσεων στη στιγμή. Σε αυτήν την κατηγορία, περιλαμβάνεται και το λεγόμενο υποπουρτίδιο / υποκλανίδιο, η οποία γίνεται αντιληπτή σε χρόνο μεταγενέστερο από την στιγμή της απελευθέρωσης. Μην είδατε τον Παναή δηλαδή.
Συστήνεται στους ευαισθητοποιημένους πολίτες, να μην καταναλώνουν πολλά χόρτα και φυτική ίνα κατά το τρίτο κύμα της πανδημίας, ώστε, όταν πέρδονται, το μανάρι να βγαίνει στην έκδοση «βροντόφωνος η άοσμος». Καθαρά, ξάστερα, απενοχοποιητικά. Και ενίοτε, ποιητικά. Δεκτές και οι παραλλαγές, όπως η «κομπολογάτη», πιστή και έντιμη πορδή, που μπορεί να ρυθμιστεί σε ένταση και να υπογράψει τον επίλογο μιας βιωματικής εμπειρίας από τις λίγες αλλά και η ψηφιδωτή κλανιά, μια κατά ριπάς ακολουθία, σε στυλ, «να σου κλάσω την 5η του Μπετόβεν;»
Όλα τα παραπάνω, μας τα αναλύει κατατοπιστικά ο ειδικός πνευμονοπορδολόγος, με εξειδίκευση στην σύνδεση κορονοϊού – εντέρου, σε μια τοποθέτηση που θα αλλάξει άρδην τα δεδομένα της πανδημίας.
