Εντυπωσιακή ήταν η αρχή των χειμερινών περιπατητικών εξορμήσεων στα μονοπάτια των Κυθήρων για τη σεζόν 2022-23. Στο κάλεσμα του Φρανκ, ανταποκρίθηκαν πέραν των 50 ατόμων, που με σημείο συγκέντρωσης την πλατεία στον Ποταμό, πήραν το βάπτισμα του πυρός για φέτος.
Για την Κυριακή, 30 Οκτωβρίου, επιλέχθηκε η διαδρομή από τον Ποταμό στον Άγιο Νίκωνα, για να ακολουθήσει από κει την πορεία Λιανιάνικα-Λογοθετιάνικα-Κατσουλιάνικα-Μαυρίλα και πάλι πίσω στον Ποταμό.
Πρώτη στάση, ύστερα από διαδρομή περίπου 20 λεπτών μέσα από τα παλιά αρχοντικά του Ποταμού και λιβάδια με ελιές και τρυφερές αγελάδες, το βυζαντινό εκκλησάκι του Αγίου Νίκωνα. Πρόκειται για ένα έξοχο δείγμα βυζαντινής αρχιτεκτονικής που όμοιό του συναντάμε μόνο στα Κύθηρα και σε συνολικά 3 περιπτώσεις (ο Άγιος Δημήτριος στις Αλεξανδράδες και ο ναός της Παναγίας στον Άγιο Γιώργη στο Βουνό οι άλλες δύο).
Το κτίσμα, λιτό και απέριττο, σε πλήρη αρμονία με την ταπεινότητα που εκπέμπει η ορθόδοξη παράδοση, είναι φιλοτεχνημένο με έξοχα δείγματα τοιχογραφιών του 12ου αιώνα μ.Χ. Η στάση επιβεβλημένη για φωτογραφίες και ένα γρήγορο σνακ, προτού η πορεία ξαναπάρει το δρόμο της.
Πέρασμα, στη συνέχεια, από τα 3 παραδοσιακά χωριά, η ομορφιά των οποίων αιχμαλωτίζει τις αισθήσεις στην αρχέγονη μαγεία αλλοτινών καιρών. Λιανιάνικα, Λογοθετιάνικα, Κατσουλιάνικα, με στάση στο τελευταίο πριν την δύσκολη ελικωειδή ανάβαση μέσα από το φαράγγι της Μαυρίλας.
Αυτό το τελικό στάδιο αποτελείται από μια πρόσφατα διανοιγμένη “οδό” μέσα από ένα “ξεχασμένο” μονοπάτι που καθαρίστηκε μόλις πριν δύο χρόνια. «Χρειάστηκε να φέρουμε αλυσοπριόνα για να γίνει η δουλειά, καθώς όλη η περιοχή είχε μεταβληθεί σε απροσπέλαστο δάσος», μας εκμυστηρεύτηκε ο Φρανκ σε μια ανάπαυλα της διαδρομής.
Η είσοδος στο “Σχιστό Λαγκάδι” της “Μαυρίλας” και η μαγεία της “Μέσης Γης” του Τσιρίγο
Από αυτό το σημείο, η διαδρομή παίρνει μια μυθική, σχεδόν παραμυθένια χροιά. Η χαρούμενη παρέα του Ποταμού μεταμορφώθηκε αίφνης σε “Συντροφιά του Δαχτυλιδιού”, σε αναζήτηση του “πολύτιμου”. Όπου στην θέση του “πολύτιμου”, μπορείτε να ορίσετε οτιδήποτε συνεπαίρνει ή στοιχειώνει τις αισθήσεις.
Ειλικρινά, είναι δύσκολο να βρεις λέξεις να περιγράψεις την μαγεία του τοπίου. Η όλη εικόνα της ομήγυρης να σέρνεται σε φιδίσια διάταξη μέσα από την ελικωειδή ανάβαση του φαραγγιού, παρέπεμπε στην μετάβαση των ξωτικών στην ταινία LOTR (Άρχοντας των Δακτυλιδιών) στο παραμυθένιο “Rivendell”. Ή ελληνιστί, “Σχιστό Λαγκάδι”, όπως αποτυπώνεται παραστατικά και στο πέρασμα της “Μαυρίλας”. Φοβερή εμπειρία, η μαγεία της οποίας εκμηδένισε την όποια κόπωση.
Το τελικό κομμάτι της διαδρομής, μας έφερε μέσα από αγρούς γεμάτους με βελανιδιές στην βορειοδυτική είσοδο του Ποταμού, από όπου καταλήξαμε στο αρχικό σημείο συγκέντρωσης στην πλατεία.
Με το τέλος της ημέρας και τον δοξαστικό ήλιο να βασιλεύει νωχελικά πίσω από την Αγία Μόνη, ορκιστήκαμε πίστη στην “Συντροφιά του Δαχτυλιδιού” και ανανεώσαμε τους όρκους για αέναη αναζήτηση του “πολύτιμου” (εντός μας) μέσα από την επόμενη χειμερινή εξόρμηση στα μοναδικά μονοπάτια των Κυθήρων.
Την επόμενη Κυριακή, θα είμαστε και πάλι εκεί, στα φιλόξενα σκέλια της τσιριγώτικης γης. Φρανκ, ευχαριστούμε.
