Είναι κάτι γέρικα πλατάνια που στέκουν αγέρωχα στο πέρασμα του χρόνου. Μέσα σε αντάρες, μπόρες και ξηρασίες, επιμένουν να βλασταίνουν, να βαθαίνουν τις ρίζες τους και να απλώνουν γενναιόδωρα τη σκιά τους στους περαστικούς να ξαποστάσουν. Δεν έχει σημασία πόσα χρόνια κουβαλούν στις πλάτες τους αλλά η γνώση που απλώνουν σαν τη γύρη ολόγυρά τους, στο πρώτο φύσημα του ανέμου. Καρπίζοντας έτσι το συλλογικό θυμικό του τόπου.
Έτσι στέκει ο Θεόφιλος. Η ζωντανή ιστορία ενός τόπου που εξελίσσεται, χάρη στο απόσταγμα εμπειρίας και σοφίας που ξεχειλίζει από κάθε κύτταρο των 81 χρόνων του. Όταν τον συναντήσαμε στο περίφημο εστιατόριο του Theophilos Apartments, γνωρίσαμε έναν άνθρωπο ευθύ, ντόμπρο και χαμογελαστό. Έναν παππού μόνο ημερολογιακά, καθώς την ζωντάνια και την ενεργητικότητα που εκπέμπει, πολλοί θα ζήλευαν με τα μισά του χρόνια.
Αυτό είναι τελικά το μυστικό της καλής ζωής. Το να παραμένεις νέος, σε πείσμα του χρόνου που παλεύει να κυρτώσει την αύρα σου. Κι ο τρόπος για να το πετύχεις, παραμένει απλός μα και δύσκολος συνάμα για τους πολλούς. Να δίνεις και να δίνεσαι. Δίχως να σταματάς ποτέ σε τούτο τον αέναο κύκλο της προσφοράς και της ζήτησης που την είπανε ζωή.
Αυτό είναι τελικά η ζωή. Μια συνθήκη, στην οποία καλείσαι να επενδύσεις κάθε ικμάδα ταλέντου και ενεργητικότητας, από τα γεννοφάσκια σου ακόμα. «Στην ζωή μου, πέρασα πολύ δύσκολα, ταλαιπωρήθηκα μα δεν τα παράτησα ποτέ», μας εκμυστηρεύεται με περηφάνια ο Θεόφιλος. «Και δεν τα παράτησα, γιατί πάντα ήξερα πως πρέπει να δίνω στους ανθρώπους. Κι όσο έδινα, τόσο ο Θεός μου επέστρεφε πίσω».
Ίσως σε κάποιους φανεί ξεπερασμένο, ένας άνθρωπος κάποιας ηλικίας να μιλάει για Θεό, για ανθρώπινες σχέσεις, για τιμιότητα και οικογενειακές αξίες. Όταν όμως ανατρέξεις στα πεπραγμένα των ανθρώπων που μνημονεύονται στον χρόνο για το κληροδότημα ανθρωπιάς που άφησαν από το υστέρημά τους, θα διαπιστώσεις πως για αυτές τις αξίες μιλούσαν. Με αυτές πορεύονταν. Και δημιουργούσαν.
Το Kythera.News αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει τον Θεόφιλο των Κυθήρων για την τιμή να μας δεχτεί και να συνομιλήσει μαζί μας. Ήταν για μας, ένα μάθημα ζωής που δεν μας δίδαξε κανένα βιβλίο.
