Στο βικτωριανό Λονδίνο, ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης δολοφονεί γυναίκες ηθοποιούς τις νύχτες και παραμένει ασύλληπτος. Η οικογένεια των Μπάρτον αναγκάζεται λόγω οικονομικών δυσχερειών να πάρει στο σπίτι έναν νοικάρη. Μπορεί να φαίνεται ως ένας ευγενικός νεαρός, η Κα Μπάρτον, όμως, υποψιάζεται πως αυτός είναι ο αντεροβγάλτης λόγω κάποιων του συνηθειών. Περισσότερο, δε, φοβάται για την ηθοποιό ανιψιά της που μένει μαζί τους.
Ριμέικ της βωβής ταινίας του Alfred Hitchcock, Ο Ενοικιαστής (1927). Η ιστορία με τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη άφησε το στίγμα της στο Λονδίνο, αν όχι σε όλη την Αγγλία. Δεν μπορούσε φυσικά να αφήσει ασυγκίνητο και τον κινηματογράφο. Μια πρώτη απόπειρα είδαμε από τον Χίτσκοκ και την ταινία του από την εποχή του βωβού. Ήταν βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο της κυρίας Marie Belloc Lowndes. Το 1944 ήρθε η ομιλούσα εκδοχή που λεγόταν κι αυτή “The Lodger”. Έχει μια μικρή διαφοροποίηση από το πρώτο έργο όσον αφορά την ταυτοποίηση του κακού στο πρόσωπο του ενοίκου. Πολύ γρήγορα στο έργο μας εδώ αντιλαμβανόμαστε ότι ο ένοικος δεν είναι αυτός που δηλώνει και το μυστήριο γύρω από τον δολοφόνο ξετυλίγεται σιγά-σιγά. Αν όμως νομίζετε λοιπόν ότι θα δείτε ένα… προβλέψιμο και βαρετό έργο γράψτε λάθος, διότι η πνιγηρή σκηνοθεσία του John Brahm μαζί με την παρουσία του επιβλητικού Laird Cregar και τις εικόνες ενός ομιχλώδους Λονδίνου προσθέτουν κύρος στην ταινία και μερικούς καλούς λόγους για να τη δείτε.
