Δυο ανήλικοι λούστροι μπλέκονται άθελά τους με τα κλοπιμαία μιας ληστείας και οδηγούνται στο αναμορφωτήριο, όπου η φιλία τους θα δοκιμαστεί με μοιραίο τρόπο.
Αμέσως μετά το «Ρώμη, Ανοχύρωτη Πόλη» του Ρομπέρτο Ροσελίνι, το «Λούστρο Παπουτσιών» του Βιτόριο ντε Σίκα έρχεται να επιβάλει τον ιταλικό νεορεαλισμό ως συγκροτημένο κινηματογραφικό κίνημα που θα επηρεάσει καθοριστικά το παγκόσμιο μεταπολεμικό σινεμά. Διηγούμενη την ιστορία δύο ανήλικων λούστρων οι οποίοι μπλέκουν με μια συμμορία μαυραγοριτών, κατηγορούνται άδικα και καταλήγουν στο αναμορφωτήριο, η ταινία έκανε αίσθηση για τη χρήση φυσικών χώρων και ερασιτεχνών ηθοποιών (οι δυο μικροί πρωταγωνιστές δεν είχαν δει κάμερα στη ζωή τους), την «αμακιγιάριστη» παρουσίαση της μεταπολεμικής νοτιοευρωπαϊκής πραγματικότητας και τη θαρραλέα αντιμετώπιση των πολιτικοκοινωνικών προβλημάτων που άγγιζαν τότε ολόκληρη την Γηραιά Ήπειρο.
Δραματικός, τρυφερός, άμεσος και αφοπλιστικά ειλικρινής, ο Ντε Σίκα σκηνοθετεί με ασυγκράτητη, πρωτόγνωρη αφηγηματική δύναμη (από τα κλόουζ απ στα πρόσωπα ως τα ντοκιμαντερίστικα γενικά πλάνα), το σενάριο του Τσέζαρε Ζαβατίνι ολοκληρώνει με ελάχιστους μελοδραματισμούς μια σύγχρονη κοινωνική αλληγορία για τη μεταφασιστική Ιταλία και η ταινία γνωρίζει παγκόσμια εμπορική επιτυχία ως η πρώτη που βραβεύτηκε με (ειδικό) ξενόγλωσσο Όσκαρ.
Σκηνοθεσία: Βιτόριο Ντε Σίκα
Σενάριο: Σέρτζιο Αμιντέι, Αντόλφο Φράντσι, Τσεζάρε Τζούλιο Βιόλα, Τσεζάρε Ζαβατίνι
Μουσική: Αλεσάντρο Τσικονίνι
Γλώσσα: Ιταλική
Κατηγορία: Δράμα
Έτος: 1946
Πρωταγωνιστούν: Φράνκο Ιντερλένγκι, Ρινάλντο Σμορντόνι, Ανιέλο Μέλε
