Ωραίες οι βαθυστόχαστες αναλύσεις για τα γεωπολιτικά, για την παγκόσμια κρίση, για τον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά πέρα από αυτά υπάρχει και η σκληρή πραγματικότητα της καθημερινής ζωής.
Υπάρχουν πολλά προβλήματα σε πολλούς τομείς της καθημερινής μας ζωής και η κατάσταση είναι πολύ πιο σοβαρή και χρήζει άμεσης και ουσιαστικής αντιμετώπισης όταν αφορά την υγεία μας.
Προφανώς και δεν αφήνουμε εκτός κάδρου την ενεργειακή κρίση και την μεγάλη ακρίβεια που υπάρχει και η οποία ροκανίζει τα εισοδήματα. Όμως τα ζητήματα της δημόσιας υγείας έχουν ιδιαίτερη θέση και η Πολιτεία πρέπει να σκύβει περισσότερο στο πρόβλημα.
Οφείλει η Πολιτεία να δίνει λύσεις, κάτι που δεν είδαμε να γίνεται από το 2020 έως σήμερα με επίκεντρο την πανδημία, καθώς το Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν ενισχύθηκε όπως έπρεπε.
Εδώ και μερικές εβδομάδες έχουμε το πρόγραμμα του προσωπικού ιατρού –να μην γίνει αναφορά ιδιαίτερη στον θεσμό του οικογενειακού ιατρού που δεν λειτούργησε ουσιαστικά-που οδηγεί εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας σε απόγνωση.
Τα προβλήματα πάρα πολλά. Ιατροί δεν υπάρχουν στο σύστημα και όλα είναι στον αέρα. Άλλος κατοικεί π.χ. στο Γαλάτσι και εγγράφεται σε ιατρό στην Παλλήνη και εάν βρει, κλπ. Κάθε παθολόγος ή γενικός ιατρός μπορεί να εγγράψει έως 2.000 άτομα.
Πόσοι ιατροί είναι που δήλωσαν συμμετοχή; Μικρός ο αριθμός και δεν φθάνει. Π.χ. σε ένα δήμο με 30.000 κατοίκους εάν υπάρχουν δυο ή τρεις ιατροί, όλα είναι στον αέρα. Στο νησί της Νάξου έλεγαν χθες ότι υπάρχει μόνο ένας ιατρός διαθέσιμος και έγιναν οι 2000 εγγραφές. Οι υπόλοιποι κάτοικοι;
Υπάρχουν ιατροί που δεν επιθυμούν να εγγραφούν διότι οι αποζημιώσεις από τον ΕΟΠΠΥ καθυστερούν πολλούς μήνες.
Κυριολεκτικά όλα είναι στον αέρα και το υπουργείο Υγείας πρέπει να το αντιληφθεί άμεσα και να γίνουν οι απαραίτητες κινήσεις. Η παροχή της Υγείας είναι ζήτημα υψίστης σημασίας και πάνω απ’όλα.
Του Άρη Ραβανού
