Απέναντι από κάβο Μαλέα, εκεί που η θάλασσα προσπαθεί να βρεί τον ήρεμο κυματισμό της, τα Κύθηρα προσκαλούν σε αναπόληση στους μύθους την ιστορία και τον πολιτισμό μιας άλλης εποχής.
Το νησί βγαίνει από την απομόνωση της πανδημίας και προσδοκά στον τουρισμό. Η τοπική οικονομία στηρίζεται κυρίως στον Έλληνα τουρίστα και στις οικογένειες, τονίζει ο Παναγιώτης Γιαννιώτης, υπεύθυνος προβολής τουρισμού του Δήμου Κυθήρων. Οι επισκέπτες του εξωτερικού προέρχονται από την Τσεχία, την Ολλανδία και την κεντρική Ευρώπη, και φτάνουν στο νησί με πτήσεις τσάρτερ.
Όσον αφορά τους εμβολιασμούς, σε ένα πληθυσμό 3.500 κατοίκων πάνω από 2.500 έχουν ήδη εμβολιαστεί. «Μέχρι στιγμής, δεν έχουμε κάποιο πρόβλημα και είμαστε απολύτως ασφαλείς», επισημαίνει ο κ. Γιαννιώτης.
Τα Κύθηρα ένας μικρός παράδεισος με κρυστάλλινα νερά, ψηλούς βράχους και ασβεστωμένα σπίτια, διαθέτει πέρα από την ελληνική φιλοξενία, πλούσια ιστορία, γραφικές παραλίες, κρυμμένα μονοπάτια, μαγευτικά τοπία για πεζοπορία και μια χαλαρή ατμόσφαιρα.
Πάνω στο σταυροδρόμι της Μεσογείου τα Κύθηρα, τα ανακάλυψαν οι Φοίνικες, οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν το όστρακο που αφθονεί στα νερά του νησιού, και από το οποίο βγαίνει η πορφύρα, που ακριβοπλήρωναν για να βάφουν τα ρούχα βασιλιάδων και αυτοκρατόρων. Οι μύθοι αποτυπώνουν την ιστορία με παραμυθένιο τρόπο. Έτσι, ο γνωστός φοίνικας – φοινός, δηλαδή πορφυρός, που αναγεννάτε από τις φλόγες του, ταξίδεψε σε Τύρο και Σιδώνα , από όπου ο κλέφτης Δίας του άρπαξε την κόρη του, την Ευρώπη. Έμεινε να λέγεται η πορφύρα της Τύρου, αλλά ήταν των Κυθήρων. Ενδεχομένως ο μύθος μιλά για έναν σκληρό εμπορικό πόλεμο της μυθολογικής αρχαιότητος.
Από τους κυθεροδίκες της Σπάρτης έως τον πειρατή Μπαρμπαρόσα, οι κάτοικοι του νησιού φύλαγαν την κληρονομιά τους, που την σεβάστηκαν οι Ενετοί. Εκείνοι ονόμασαν το νησί Gerigo, από όπου προέρχεται και η λατινογενής επωνυμία Τσιρίγο. «Un mondo da un mondo, e il Cerigo un altro mondo» «Ένας κόσμος από έναν κόσμο και το Cerigo ένας άλλος κόσμος», έλεγαν οι Ενετοί θέλοντας να περιγράψουν την μοναδικότητα αυτού του τόπου, που έγινε παγκοσμίως γνωστός με εκείνο που ο ζωγράφος Jean-Antoine Watteau όρισε ως αναγκαίο για έναν περιηγητή: το «Προσκύνημα στα Κύθηρα».
