Προς τα τέλη του 1984, ένας απεγνωσμένος πατέρας έρχεται σε επαφή με έναν ποδοσφαιριστή της Νάπολι. Του ζήτησε να μεταφέρει στον προπονητή και τη διοίκηση την επιθυμία του να διοργανωθεί ένας φιλικός αγώνας για να συγκεντρωθούν χρήματα για τον υιό του του οποίου η ζωή κινδύνευε και χρειάζονταν χειρουργική επέμβαση το συντομότερο δυνατόν. Δυστυχώς, ο πρόεδρος της Νάπολι δεν έδωσε το «πράσινο φως» να διεξαχθεί ο αγώνας, διότι φοβόταν μην τραυματιστούν οι παίκτες του.
Το περιστατικό έφτασε στα αυτιά του κορυφαίου εκείνη την εποχή ποδοσφαιριστή στο κόσμο, Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα. Ο Αργεντινός επαναστάτησε εναντίον του προέδρου, πλήρωσε ρήτρα 12 εκατομμύρια ιταλικές λιρέτες στην ασφαλιστική εταιρία (Lloyd’s) που ασφάλιζε τα πόδια των παικτών της Νάπολι και είπε: «Δεν πα να πηδηχτεί και η Lloyd’s, ο αγώνας αυτός πρέπει να γίνει για χάρη του παιδιού!». Και μια παγωμένη Δευτέρα του Γενάρη στο μακρινό 1985, ο Μαραντόνα και η παρέα του ταξίδεψαν στην άσημη πόλη Acerra και σε ένα γήπεδο – βάλτος, γεμάτο λάσπη και λακούβες, έπαιξαν σαν να ήταν τελικός Κυπέλλου Πρωταθλητριών, μπροστά σε ένα κατάμεστο κοινό που παραληρούσε από χαρά, χαρίζοντας ζωή σε ένα μικρό αγγελούδι…
