Ο Γεώργιος Μαυροφρύδης, αρχαιολόγος, υπ. διδ. Οικογεωγραφίας σε αυτό το άρθρο προσθέτει νέα στοιχεία για την παραδοσιακή μελισσοκομία των Κυθήρων και Αντικυθήρων.
Η παραδοσιακή μελισσοκομία των Κυθήρων, η οποία ασκούνταν αποκλειστικά με κυψέλες κινητής κηρήθρας – διαφόρων τύπων και υλικών κατασκευής – υπήρξε έως σήμερα αντικείμενο μελέτης από αρκετούς ερευνητές (Nicolaidis, 1955. Μπίκος, 1995α & 1995β. Πρωτοψάλτης 2000. Ράμμου & Μπίκος, 2000. Bikos & Rammou 2000 & 2002.). Η ύπαρξη όμως ορισμένων νέων και σημαντικών κατά την άποψή μας στοιχείων, ώθησε και εμάς να ασχοληθούμε με τη μελισσοκομία του εν λόγω νησιού, αλλά και του κοντινού των Αντικυθήρων, για το οποίο έως τώρα δεν υπάρχουν καταγραφές.
Πριν από μια περίπου δεκαετία βρέθηκε στο ΝΑ τμήμα των Κυθήρων μια πήλινη κυψέλη όρθιου τύπου (Πρωτοψάλτης, 2007), προσομοιάζουσα σε γενικές γραμμές με τα βρασκιά της
Κρήτης ή τα υψέλια της Κέας. Έως την ανακάλυψη της κυψέλης αυτής θεωρούνταν ότι όλες οι παραδοσιακές κυψέλες των μελισσοκόμων του νησιού ήταν πλεκτές, ξύλινες ή λίθινες και
μόνο σπανίως και σε δεύτερη χρήση, χρησιμοποιούνταν ως κυψέλες σπασμένα πήλινα πιθάρια, μεγάλες στάμνες κ.α. (Μπίκος, 1995a. Ράμμου & Μπίκος, 2000). Η ανευρεθείσα κυψέλη όμως είναι σημαντική και για άλλους λόγους. Φέρει εγχάρακτα στην εξωτερική της πλευρά και πάνω από την είσοδο των μελισσών, τα αρχικά Μ Π (πιθανόν του μελισσοκόμου κατόχου της ή ίσως του κατασκευαστή της) τη χρονιά 1875 και έναν σταυρό. Ο τύπος των εγχάρακτων γραμμάτων και αριθμών παραπέμπει κι αυτός στον προπερασμένο αιώνα. Σύμφωνα λοιπόν με τα παραπάνω στοιχεία που επιτρέπουν τη χρονολόγησή της, η παραδοσιακή αυτή κυψέλη είναι η παλαιότερη γνωστή στην Ελλάδα. Ο σταυρός που φέρει απαντά συχνά, στο ίδιο ακριβώς σημείο και σε κρητικά βρασκιά και πιθανόν χρησιμοποιούνταν για προστασία από το κακό μάτι και μακροημέρευση του μελισσιού (Μαυροφρύδηςι 2007).
Διαβάστε όλο το άρθρο:
