Η καθημερινότητα μιας εγκύου γυναίκας στα Κύθηρα αποκαλύπτει τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού όταν πρόκειται να γίνουν γονείς. Σε ανάρτησή της, η Μαρίζα Καρύδη, με αφορμή την περίπτωση φίλης της περιγράφει με παραστατικότητα την πραγματικότητα κάθε εγκύου στα Κύθηρα, η οποία αναγκάζεται να ταξιδεύει στην Αθήνα για τις απαραίτητες εξετάσεις και να διαμένει εκεί κατά τους τελευταίους μήνες της κύησης, λόγω της έλλειψης γυναικολόγου στο νοσοκομείο. Διαβάστε την ανάρτησή της:
«Τι γίνεται αν είσαι μόνιμη κάτοικος Κυθήρων και θέλεις να γίνεις μητέρα; Κάθε έγκυος γυναίκα στα Κύθηρα αναγκάζεται να πηγαίνει τακτικά στην Αθήνα, ώστε να κάνει εξετάσεις για την πορεία της εγκυμοσύνης της. Και κατά το τελευταίο στάδιο της εγκυμοσύνης, αν δεν έχει η οικογένειά της σπίτι στην πρωτεύουσα, πρέπει είτε να νοικιάσει, είτε να φιλοξενηθεί, μέχρι να φέρει στον κόσμο το παιδάκι της κι έπειτα από περίπου 1 μήνα να επιστρέψουν μαζί στο νησί. Διότι παρόλο που στο νοσοκομείο των Κυθήρων υπάρχει ο απαραίτητος εξοπλισμός γυναικολογικής χρήσης, δεν υπάρχει γυναικολόγος. Η γυναικολόγος που έχει προσληφθεί βρίσκεται σε άδεια μητρότητας κι έτσι η θέση στο σύστημα φαίνεται κατειλημμένη, αλλά στην πραγματικότητα είναι κενή. Πριν, λοιπόν, έρθει στον κόσμο ένα μικρό τσιριγωτάκι, η οικογένειά του έχει ήδη επιβαρυνθεί με το διόλου αμελητέο κόστος των μεταφορικών και της διαμονής στην Αθήνα.
Κι αν συμβεί στο νησί κάποιο έκτακτο περιστατικό γυναικολογικής φύσης; Σε αυτή την περίπτωση κάνουμε τον σταυρό μας. Αν γίνει σε ημέρα που υπάρχει καράβι για τον Πειραιά, έχει καλώς. Διότι αν η εγκυμοσύνη είναι προχωρημένη, η εγκυμονούσα δεν μπορεί να ταξιδέψει με αεροπλάνο ή αν έχει δεύτερο παιδάκι μαζί της, επίσης δεν μπορεί να “πετάξει” γιατί η κοιλίτσα της, το παιδάκι κι εκείνη δεν χωράνε στη 1 θέση που προβλέπει για εκείνους η αεροπορική εταιρεία κι έτσι τους απαγορεύει να πετάξουν χωρίς δεύτερο κηδεμόνα που θα καθίσει με το παιδάκι στην αγκαλιά. Επίσης, το να πάρει η εγκυμονούσα το καράβι για τη Νεάπολη κι έπειτα να οδηγήσει προϋποθέτει πως υπάρχει κάποιο άτομο που θα τη συνοδεύσει στο ταξίδι. Κι αν φυσάει και ισχύει απαγορευτικό απόπλου ή αν η εγκυμονούσα έχει και δεύτερο μικρό παιδάκι που πρέπει να φροντίσει, τότε γίνονται ακόμη πιο πολύπλοκα και τρομαχτικά τα logistics.
Χθες συνέβη ένα έκτακτο περιστατικό στην εικονιζόμενη φίλη μου, Χλόη, με προχωρημένη εγκυμοσύνη και μικρό παιδάκι. Ο σύζυγός της έμεινε στο σπίτι με το παιδάκι κι εκείνη κατέληξε μόνη στο νοσοκομείο, χωρίς γυναικολόγο και με ένα ιατρικό προσωπικό που να προσπαθεί να κανονίσει αεροδιακομιδή. Τελικά ήταν τυχερή και βρέθηκε ένας γενικός ιατρός στο νησί που, με την τηλεφωνική καθοδήγηση γυναικολόγου από τη Σπάρτη, μπόρεσαν να τη βοηθήσουν και όλα πήγαν καλά.
Αλλά, είναι δυνατόν, οι εγκυμονούσες και τα έμβρυα να είναι κυριολεκτικά αφημένα στην τύχη τους; Ειδικά σε ένα νησί που έχει ανάγκη την αύξηση του πληθυσμού του και τη δημιουργία περισσότερων οικογενειών. Γνωρίζει κάποιος πού μπορούμε, η Χλόη κι εγώ, να υποβάλουμε επίσημα τα παράπονά μας για την έλλειψη γυναικολόγου;»
