Η ισότητα των γυναικών δεν είναι είναι σκέψη “Out of the box”, αλλά επιτακτική ανάγκη.
Ήταν 8 Μάρτη του 1857 όταν στη Νέα Υόρκη οι εργάτριες στο τομέα της κλωστοϋφαντουργίας κινητοποιήθηκαν για τις απάνθρωπες και σκληρές συνθήκες εργασίας και τους πενιχρούς μισθούς τους.
Η αστυνομία επιτέθηκε και διέλυσε το πλήθος των διαμαρτυρόμενων γυναικών χρησιμοποιώντας βία. Το εργατικό κίνημα μόλις είχε ήδη γεννηθεί. Δύο χρόνια αργότερα, οι γυναίκες ίδρυσαν το πρώτο εργατικό σωματείο γυναικών και συνέχισαν τον αγώνα για τη χειραφέτηση τους. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
Οι παγκόσμιες ημέρες δεν είναι για να γιορτάζουμε αλλά για να μας υπενθυμίζουν ότι για κάποια αυτονόητα πρέπει να δίνουμε καθημερινό αγώνα. Η σημερινή κοινωνία προσπαθεί να βρει τα βήματά της σε έναν κόσμο αυξανόμενης βίας, ακροδεξιών κινημάτων και της κοινωνικής απομόνωσης. Στην χώρα μας οι γυναικοκτονίες έχουν πάρει διαστάσεις επιδημίας, η ενδοοικογενειακή βία και οι καταγγελίες για αυτή είναι εκατοντάδες σε καθημερινό βαθμό. Η κυβέρνηση το μόνο που κάνει είναι να δημιουργεί κουμπιά πανικού και εμμονικά να αρνείται να φέρει νομοθετική ρύθμιση για την εισαγωγή του όρου της Γυναικοκτονίας στον ποινικό κώδικα. Καμία πρόληψη και καμία προστασία των κακοποιημένων γυναικών.
Η ισότητα των γυναικών δεν θα έπρεπε να είναι ένας αγώνας για όσους σκέφτονται “out of the box’’ αλλά ένας αγώνας που θα ζητούσαν όλοι, όλες, όλα ανεξαιρέτως φύλου. Οι γυναίκες ζουν αιώνες σε αυτά τα τόσο “καλά δομημένα’ από πατριαρχικές κοινωνίες – κουτιά που άλλοι έφτιαξαν για εκείνες χωρίς εκείνες . Αυτά τα κουτιά είναι που πρέπει να αλλάξουμε μαζί.
Ο ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ ακούει τις γυναίκες, βαδίζει με αυτές και οραματίζεται έναν κόσμο που οι γυναίκες θα έχουν την ίδια πρόσβαση σε υγεία , εργασία και παιδεία . Έναν κόσμο που θα τον φτιάξουμε ξανά.
