Ανάμεσα από Κρήτη και Πελοπόννησο, τα Κύθηρα, το Τσιρίγο των ναυτικών, δεσπόζουν με τη μοναχικότητά τους στην ομώνυμη θάλασσα. Θάλασσα περισσότερο γνωστή σήμερα για τίς τρικυμίες της, και σε άλλες εποχές για τους πειρατές της.
Ταξίδι στα Κύθηρα λοιπόν και για πολλούς σημαίνει νοσταλγική περιπλάνηση σέ μέρη εξωτικά, ονειρικά, κάτι πού ό ρομαντισμός του Watteau έφερε ως τίς μέρες μας.
Ταξίδι στα Κύθηρα και η πραγματικότητα μάς πάει σε έναν τόπο, πού ή Ιστορία δεν έφερε ποτέ στο προσκήνιο, αλλά πέρασε αφήνοντας έντονα τα σημάδια της. Κρήτες, Φοίνικες, «Έλληνες, Ρωμαίοι, Βυζαντινοί, Βενετοί και Άγγλοι σημάδεψαν ο καθένας με τον τρόπο του το χαρακτήρα τής παράδοσης τού τόπου, δημιουργώντας μία ιδιομορφία, όχι μόνο κοινωνική ή οικονομική αλλά και πολιτιστική. Οι αρχιτεκτονικές μορφές δεν είναι τίποτα
περισσότερο από την έκφραση διάφορων, ίσως και αντίθετων, στοιχείων σε ένα αρμονικό σύνολο. Ένα σύνολο που ισορροπεί το χθες με το σήμερα, την ελληνική παράδοση με την επίδραση της Δύσης, την τραχύτητα των στοιχείων της φύσης με την ήρεμη στατικότατα της ανθρώπινης κατασκευής.
Η μελέτη πού ακολουθεί είναι μια πρώτη προσέγγιση στην εξέταση της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής των Κυθήρων και δε φιλοδοξεί να εξαντλήσει το θέμα. Βασίζεται κατά κύριο λόγο στην επιτόπου έρευνα και συλλογή στοιχείων, μια και ή σχετική βιβλιογραφία είναι πολύ περιορισμένη.
