Ο Μίκης Θεοδωράκης πέρασε στην αιωνιότητα. Ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης, έφυγε σήμερα Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών σκορπίζοντας θλίψη σε όλη την Ελλάδα
Μίκης Θεοδωράκης: Το βιογραφικό και η πορεία του σπουδαίου καλλιτέχνη
Ο Μίκης Θεοδωράκης γεννήθηκε στην Χίο στις 29 Ιουλίου 1925, καταγόταν όμως από την Κρήτη. Τα παιδικά του χρόνια ήταν μοιρασμένα σε διάφορες πόλεις της επαρχίας. Μυτιλήνη, Γιάννενα, Πύργο, και άλλα. Μεγαλύτερο μέρος των παιδικών του χρόνων το πέρασε στην Τρίπολη.
Το έργο του Μίκη Θεοδωράκη εκτός από πασίγνωστα τραγούδια, περιλαμβάνει συμφωνική μουσική, ορατόρια, όπερες, μπαλέτα, μουσική δωματίου, χορωδιακά, μουσική για θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές ταινίες.
Ο μεγάλος συνθέτης μελοποίησε τα πρώτα οκτώ ποιήματα από τον «Επιτάφιο» του Γιάννη Ρίτσου το 1958, που το 1960 θα ηχογραφηθούν για πρώτη φορά με τη φωνή του Γρηγόρη Μπιθικώτση.
Από τα έργα του εκείνης της περιόδου ξεχωρίζουν τα: «Αρχιπέλαγος», «Πολιτεία Α’ και Β’», «Επιφάνεια», «Μαουτχάουζεν», «Άξιον Εστί».
Ο κορυφαίος συνθέτης το 1943 αναπτύσσει αντιστασιακή δράση, μέσα από τις τάξεις της ΕΠΟΝ και του ΚΚΕ. Θα συλληφθεί από τους Ιταλούς και στη φυλακή θα γνωρίσει το έργο του Μαρξ.
Επίσης, κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου θα εξοριστεί πρώτα στην Ικαρία και στη συνέχεια στη Μακρόνησο. Οι πολιτικές του διώξεις δεν ανακόπτουν το δημιουργικό του έργο.
Με την επιβολή της δικτατορίας θα ξεκινήσει ένας νέος κύκλος διώξεων και εξοριών για τον συνθέτη, που τελείωσε το 1970 με την αμνηστία που του χορηγήθηκε, ύστερα από διεθνή κατακραυγή και προσπάθειες προσωπικοτήτων.
Έφυγε στο εξωτερικό και έδωσε δεκάδες συναυλίες εναντίον των συνταγματαρχών, που τον έκαναν παντού γνωστό ως σύμβολο του αντιδικτατορικού αγώνα.
Κατά την διάρκεια της Μεταπολίτευσης ο Μίκης Θεοδωράκης ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική, ενώ έθεσε το περίφημο δίλημμα «Καραμανλής ή τανκς».
Παράλληλα, ξεκίνησε με τον Τούρκο μουσικό Ζουλφί Λιβανελί μία προσπάθεια προσέγγισης ανάμεσα στους λαούς της Ελλάδας και της Τουρκίας.
To 1983 ο Μίκης Θεοδωράκης έλαβε το Βραβείο Ειρήνης Λένιν, και το 2000 προτάθηκε για βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.
