Σύμβολο μιας εποχής έγινε, με αφορμή τον άδικο θάνατό του, ο Άλκης Καμπανός, ο 19χρονος που δολοφονήθηκε τόσο βάναυσα στην περιοχή Χαριλάου της Θεσσαλονίκης. Οι γονείς του νεαρού μίλησαν στην κάμερα της εκπομπής “Ώρα Ελλάδας” του OPEN, και παρά την πίκρα τους για τον χαμό του παιδιού τους, έστειλαν μήνυμα αγάπης και ενότητας.
«Να μην είναι αφορμή για άλλη διχόνοια»
Οι τραγικές φιγούρες των γονιών του παιδιού που έχασε τη ζωή του άδοξα, με απόλυτη αξιοπρέπεια, ζητούν δικαιοσύνη για τον Άλκη, ώστε να μη χαθούν κι άλλες ζωές άδικα. «Η δικαιοσύνη θα κάνει το έργο της. Η αστυνομία έκανε το δικό της. Δεν θέλουμε ο χαμός του παιδιού μας να αποτελέσει αφορμή για νέα διχόνοια στην πόλη», είπε ο πατέρας του 19χρονου, κ. Άρης Καμπανός.
Όπως χαρακτηριστικά σχολίασε, θέλει, αντιθέτως, ο θάνατος να αποτελέσει αφορμή για ένωση των ομάδων. «Δεν ξέρω αν αυτό είναι εφικτό, οι άνθρωποι πρέπει να χαίρονται τον αθλητισμό μαζί. Φτάνει με τον εμφύλιο πόλεμο», πρόσθεσε.
Όπως ο ίδιος εξομολογήθηκε, είχε συζητήσει με τον γιο του για τα φαινόμενα οπαδικής βίας, όμως όπως δήλωσε, είναι άλλο να φτάνει το πράγμα στην πόρτα σου. Μέχρι να φτάσει, το συζητάς και ξεχνιέται.
Οι γονείς λένε πως παίρνουν κουράγιο ο ένας από τον άλλον, από τον Θεό και από ολόκληρη την Ελλάδα. Η μητέρα του αδικοχαμένου Άλκη είπε πως δεν θέλει άλλη μανούλα να θρηνήσει για το παιδί της.
Θέλω να ζήσω σε μια χώρα καλοσύνης
Θέλουν η φονική επίθεση σε βάρος του Άλκη να είναι η τελευταία. «Αυτό το γεγονός της θυσίας του γιου μου να μην αποτελέσει αφορμή να ξεκινήσει ένας εμφύλιος πόλεμος μέσα στη Θεσσαλονίκη αλλά να είναι ένα ξεκίνημα αγάπης», είπε τη Δευτέρα ο πατέρας. «Με πήραν από τα επίσημα του ΠΑΟΚ για συλλυπητήρια, άλλωστε είμαι και μισός Παοκτσής τον αγαπάω τον ΠΑΟΚ. Βλέπω έναν αγώνα, κάποιος θα κερδίσει κάποιος θα χάσει, δεν είναι λόγος να τσακωνόμαστε μεταξύ μας», τόνισε.
Ο Άλκης έφυγε άδικα μόλις στα 19 του χρόνια, χωρίς να προλάβει να χαρεί τη ζωή που είχε μπροστά του. Οι φίλοι θα τον κουβαλάνε στην καρδιά τους και ορκίστηκαν πως θα σταθούν βράχοι δίπλα στη μητέρα του. «Με παίρνουν συνέχεια τηλέφωνο. Μού λένε “έχετε εμάς, θα τον έχουμε πάντα στην καρδιά μας”, να είναι καλά τα παιδιά», είπε η ίδια. Η ελπίδα ότι κάτι θα αλλάξει θα είναι μια δικαίωση στη μνήμη του γιου τους.
