Anagallis arvensis L.
Μονοετής ή διετής πόα πολύ κοινή σε όλο το βόρειο ημισφαίριο. Τα πανέμορφα μικρά λουλούδια της που είναι μπλε ή πορτοκαλιά ή κόκκινα ανοίγουν μόνον όσο ο ήλιος λάμπει ψηλά, και κλείνουν στη συννεφιά ή όταν ο ήλιος χαμηλώνει προς τη δύση. Γι αυτό στα αγγλικά ονομάζεται και το βαρόμετρο του φτωχού, “poorman’s barometer”, ή κλεψύδρα του βοσκού , “shepherds hourglass” μεταξύ άλλων.
Το λατινικό όνομα προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ανα +αγάλλομαι= αισθάνομαι μεγάλη χαρά. Οι Αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι το φυτό μπορούσε να θεραπεύσει τη μελαγχολία και την κατάθλιψη που είχαν αιτία σε διαταραχές του ήπατος. Το επίθετο arvensis από το λατινικό arvus = αγρός. Ο Διοσκουρίδης θεωρεί ότι τα μπλε άνθη είναι “αρσενικά” ενώ τα κόκκινα “θηλυκά”, και τους αποδίδει αρκετές θεραπευτικές ιδιότητες. Στη Ναβάρα της Ισπανίας το χρησιμοποιούσαν από παλιά σαν επουλωτικό πληγών. Σύγχρονες έρευνες στο τοπικό πανεπιστήμιο δείχνουν ότι εκχύλισμα των φύλλων του φυτού έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιμικροβιακές ιδιότητες.( V. Lopez, University of Navara). Το φυτό είναι τοξικό και αρκετά επικίνδυνο ιδιαίτερα για μικρόσωμα ζώα και πουλιά που αν φάνε μεγάλες ποσότητες παθαίνουν διάφορες εντερικές διαταραχές.
Άλλα ονόματα του στην Ελλάδα: περδικούλι κογχήστρα, φελλόχορτο, τ’ ουρανού τα λουλούδια.
