Φέτος ο τουρισμός απέδειξε ότι πολύ σωστά θεωρείται η βαριά βιομηχανία της χώρας. Η Ύδρα είναι ένα μοναδικό νησί που γνωρίζουμε όλοι την ομορφιά του και την έλξη που δημιουργεί στους επισκέπτες του. Μεγάλη μερίδα ανθρώπων δουλεύουν για τον τουρισμό.
Είναι γεγονός ότι η ανάπτυξη του νησιού μας τουριστικά είναι εντυπωσιακή. Όμως, αυτή ακριβώς η ανάπτυξη αποκαλύπτει όλο και περισσότερο την ανεπάρκεια των υποδομών αλλά και ένα πλήθος προβλημάτων που ανακύπτουν από το νέο τουριστικοποιημένο προφίλ που σταδιακά δημιουργείται.
Προβλήματα όπως η αντοχή του συστήματος, η έλλειψη υπαλλήλων για τα μαγαζιά, τα νέα AirBnb που πολλά από αυτά ήταν σπίτια που νοικιάζονταν ετησίως σε κατοίκους, όπως οι συμπολίτες μας Αλβανικής καταγωγής που δουλεύουν και ζουν με τις οικογένειές τους χρόνια τώρα και οι οποίοι πλέον αναζητούν σπίτια για να μείνουν και δεν βρίσκουν.
Την ίδια ώρα ξένοι επενδυτές και εταιρείες έρχονται στο νησί να δραστηριοποιηθούν και ανοίγει ένας νέος κύκλος αγοραπωλησιών και εμπορικής εκμετάλλευσης.
Υδραίοι με τη «βούλα» εγκαταλείπουν το νησί πουλώντας τις οικίες τους. Τι θα γίνει με την μείωση του μόνιμου πληθυσμού που στην προηγούμενη απογραφή του 2011 ήταν μειωμένος από το 2001 κατά 25,7%; Στην φετινή απογραφή πόσοι προβλέπεται ότι θα είναι οι μόνιμοι κάτοικοι;
Από τη μια λοιπόν έχουμε την τουριστικοποιημένη Ύδρα, τα οφέλη των κερδών και το άνοιγμα νέων επαγγελματικών δραστηριοτήτων και από την άλλη παρατηρούμε αλλαγές στην κοινωνική δομή του νησιού.
Ήδη στις γειτονιές στα γύρω σπίτια κατοικούν άνθρωποι που δεν γνωρίζουμε. Στην ταβέρνα το καλοκαίρι θα πρέπει να έχουμε κάνει κράτηση λόγω κόσμου. Στις επιχειρήσεις του νησιού θα ισχύει έντονα: «Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό», και αλλοδαποί, Γάλλοι, Άγγλοι θα νοικιάζουν σε τουρίστες τα αγορασμένα σπίτια τους ή ξένες αλυσίδες θα δραστηριοποιούνται στο νησί, με τον Υδραίο απλό επαγγελματία που χρόνια είχε ένα μαγαζί και έβγαζε τα προς το ζην, να αναγκάζεται ακόμα και να φύγει από το μέρος που γεννήθηκε ή ακόμα χειρότερα να γίνει υπηρέτης τους.
Επίσης μεταξύ σοβαρού και αστείου θα λέγαμε ότι σε λίγο θα χρειάζεσαι διαβατήριο για να πας στην Ύδρα. Με την έννοια ότι οι περισσότεροι που θα ζουν και θα δρουν επαγγελματικά θα είναι αλλοδαποί.
Αλήθεια πως θα μας φαινόταν, αν αυτοί που θα έρχονταν να ψηφίσουν για να αποφασίσουν για την καθημερινότητα της Ύδρας, στην πλειοψηφία τους θα είναι άνθρωποι που δεν ζουν μόνιμα στο νησί ή δεν τους δένει καμιά κοινή καταγωγή;
Η Ύδρα αλλάζει. Μεταμορφώνεται σταδιακά σε ξενοκρατούμενο μέρος όπως η Μύκονος. Ο τουρισμός την αλλοτριώνει. Δεν είμαστε αρνητικοί εν γένει με τον τουρισμό, αλλά τα ήθη και τα έθιμα σύντομα θα διαταραχθούν, εφόσον αυτός γίνει άκριτος.
Είναι αναγκαίο περισσότερο από ποτέ, να κρατηθούν αντιστάσεις. Ευτυχώς η εκκλησία μας είναι σταθερή και με αρχές και αυτό βοηθάει πολύ στο νησί μας.
Κύριος άξονας αυτής της αντίστασης θα πρέπει να είναι ο Δήμος. Να μην είναι απλός παρατηρητής των γεγονότων, ούτε εντυπωσιασμένος για το διεθνές εκτόπισμα της Ύδρας, ούτε με τάσεις ξενομανίας ή ακόμα και μιμητισμού, αλλά να μπορεί να εντοπίσει το πρόβλημα και να το δει πως δρα μακροπρόσθεσμα.
Χρειάζονται κίνητρα για τους Υδραίους για να κρατηθούν στο νησί τους! Ο Δήμος πρέπει να είναι βοηθητικός προς αυτή την κατεύθυνση.
Χρειάζεται ένα μέτρο για να μην υπάρξουν επιπτώσεις, που θα αλλοιώσουν την τοπική ταυτότητα, την κουλτούρα και την ποιότητα ζωής.
Δεν μπορεί έναν τόπο που δεν αλλάζει φυσιογνωμία εδώ και χρόνια -να τον μεταμορφώσουμε τώρα με την ταχύτητα της τουριστικής ανάπτυξης ή ακόμα και στα χρόνια των παιδιών μας- ηθικά αλλά και κοινωνικά.
Ας κρατηθούμε ενωμένοι, αντιστεκόμενοι σε αρνητικές επιδράσεις που μπορεί να οδηγήσουν την Ύδρα να είναι μεν πρώτη σε δημοφιλία στο εξωτερικό, αλλά να έχει χαθεί πλέον το αναγκαίο έρεισμα μιας τοπικής κοινωνίας με κοινούς δεσμούς, αξίες και ιδανικά.
