μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πόλεμου, η Οθωμανική Αυτοκρατορία διαλύθηκε
και τότε,
οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους του Πόντου,
θεωρούν οτι είναι η ευκαιρία τους να προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος.
………………………………………..
ετσι ξεκινούν επαφές με την κυβέρνηση Βενιζέλου για υποστήριξη…
………………………………………..
οι νεότουρκοι του Κεμαλ, που ήταν μια εθνικιστική οργάνωση, μέσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία,
αντιλαμβάνονται οτι αυτο θα ειναι η ταφόπλακα στα σχέδια τους για να φτιάξουν νεοτουρκικό κράτος
και
αποφασίζουν να επέμβουν…
………………………………………..
Στις 19 Μαΐου 1919, ο Μουσταφά Κεμάλ πασά,
με την καθοδήγηση και τη στήριξη, Γερμανών συμβούλων,
αποβιβάζεται στη Σαμψούντα και ξεκινά μια σφαγή άνευ προηγούμενου.
………………………………………..
οι Έλληνες του Πόντου εκείνη την εποχή ξεπερνούσαν τις 700.000 ψυχές,
σε εκείνες τις περιοχές
………………………………………..
περίπου οι μισοί σφάζονται απ τα εντελώς εξαγριωμένα χατζάρια του Κεμαλ,
ενώ
οι υπόλοιποι, 400.000 περίπου, διαφεύγουν είτε στη νότια Ρωσία
είτε στη βόρεια Ελλάδα.
………………………………………..
ειναι αυτοί που μαζί με τους Μικρασιάτες, μετα την καταστροφή,
θα αλλάξουν αποφασιστικά την πληθυσμιακή αναλογία στη βόρεια Ελλάδα…
(μέχρι τότε η Μακεδονία ήταν μια κλασσική επαρχεία μιας αυτοκρατορίας που κατοικούσε κάθε καρυδιάς καρύδι
πχ
στη συγκεκριμένη περιοχή υπήρχε τεράστια εθνοτική μωσαϊκότητα, Έλληνες, Σλάβοι, Μουσουλμάνοι, Εβραίοι)
………………………………………..
τώρα,
απο τα 1994, η ελληνική βουλή ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου,
ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
………………………………………..
οι σφαγές των νεότουρκων σε ολες τις μειονότητες εκείνων των περιοχών,
είναι απ’ τα φρικτότερα εγκλήματα της παγκόσμιας ιστορίας…
………………………………………..
μια απ τις πιο ντροπιαστικές σελίδες της ιστορίας της πατρίδας μας γράφτηκε αμέσως μετα.
οταν ήρθαν και εγκαταστάθηκαν αυτοί οι άνθρωποι,
ηρθαν στη μητέρα Ελλάδα να μπορέσουν να ξαναχτίσουν τη ζωή τους,
μια ζωη
που ξαφνικά, μέσα σε μία νύχτα, τους την είχε ξεριζώσει η γενοκτονία
………………………………………..
και στην Ελλάδα βρήκαν μόνο ρατσισμό και φαρμάκι….
………………………………………..
αυτά που υπέστησαν οι Πόντιοι πρόσφυγες, είναι αδύνατον να περιγραφούν…
………………………………………..
Γράφει ο Βασίλης Ραφαηλίδης:
«στα 1925 καταφέρνουν να εκλέξουν μία μικρή ομάδα Πόντιων βουλευτών,
υπό τον Λεωνίδα Ιασωνίδη, για να υπερασπιστούν τα δίκαιά τους.
Και τότε είναι που η ντόπια κακότητα πλάθει κάποια ανέκδοτα
που από τότε έγιναν “θεσμός” στην ελληνική κοινωνία…
τα λεγόμενα ποντιακά ανέκδοτα…
λοιδορούσαν χλεύαζαν και κορόιδευαν (μέχρι και σήμερα)
τους πρόσφυγες του Πόντου και όχι μόνο (τους μικρασιάτες τους λέγανε Τουρκοσπόρους)
χωρίς να σκέφτονται οι ανόητοι όχι χωρίς αυτούς Ελλάδα μάλλον δε θα υπήρχε…
όταν υποπτεύεσαι πως το φαΐ θα λιγοστέψει γιατί θα το μοιράσεις μ’ άλλους, λες ό,τι σου κατέβει, αν και «γνήσιος» Έλληναρας μπατριώτης…»
………………………………………..
ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ ΜΙΑ ΠΟΝΤΙΑ ΓΙΑΓΙΑ..
«…μόλις φτάσαμε στην Ελλάδα μας έβαλαν για δύο μήνες καραντίνα στο Μακρονήσι.
Η γιαγιά μου δεν άντεξε πολύ.
Πέθανε και τη θάψαμε εκεί.
Μετά κάτσαμε σε αντίσκηνα στα Λιπάσματα στον Πειραιά. Από `κει πήγαμε στο Αγρίνιο.
Η φτώχεια μας ήταν πολύ μεγάλη.
Στην αρχή ζητιανεύαμε για να ζήσουμε.
Από το Αγρίνιο πήγαμε στο Κιλκίς, σ’ ένα χωριό που το έλεγαν Σταυροχώρι.
Ηταν πολύ δύσκολα χρόνια.
Χιλιάδες πρόσφυγες πέθαναν.
Μόλις συνήλθαμε λίγο οικονομικά έγινε ο πόλεμος.
Ο άντρας μου σκοτώθηκε πολεμώντας στα βουνά της Αλβανίας…»
………………………………………..
ΥΓ. τις γενοκτονίες απο ξένους, εύκολα τις ψηφίζουμε ομόφωνα στη βουλή,
να δω πότε θα μιλήσουμε για τη συμπεριφορά μας, στους πρόσφυγες,
εμάς,
των ανθρώπων με ευαισθησία και ενσυναίσθηση…
να φανταστείς πριν λίγα χρόνια, κάποια σχολεία στη βόρεια Ελλάδα (εκεί δλδ που εγκαταστάθηκαν οι Πόντιοι και μικρασιατες πρόσφυγες)
έκαναν πορεία,
κατα των προσφύγων…!!!
