Η συνέντευξη μεταδόθηκε την 1η Οκτωβρίου 2026, με τον Σπύρο Μιχαλακάκη να χαρακτηρίζει τα μέτρα για την αντιμετώπιση της ενεργειακής ακρίβειας «πολύ λίγα, πολύ αργά», εκτιμώντας ότι απαιτούνται ουσιαστικότερες και μεγαλύτερης διάρκειας παρεμβάσεις.
Όπως υποστήριξε, ο χρονικός ορίζοντας των 15 ημερών δεν επιτρέπει σε νοικοκυριά και κυρίως σε επιχειρήσεις να προγραμματίσουν τις κινήσεις τους σε ένα περιβάλλον έντονης αβεβαιότητας.
Η αναφορά στα Κύθηρα
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την τοπική οικονομία έχει το σημείο της συζήτησης στο οποίο γίνεται ευθεία αναφορά στα Κύθηρα.
Με αφορμή το πώς οι τιμές των καυσίμων επηρεάζουν την αγορά, επισημάνθηκε ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται στο πόσο κοστίζει στον πολίτη να γεμίσει το αυτοκίνητό του. Τα καύσιμα αποτελούν βασικό μέρος του κόστους μεταφοράς των προϊόντων και επομένως επηρεάζουν ολόκληρη την εφοδιαστική αλυσίδα.
«Τα καύσιμα είναι αλυσίδα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Σπύρος Μιχαλακάκης, με τη συζήτηση να φέρνει ως παράδειγμα «το φορτηγό που θα μεταφέρει στα Κύθηρα» ένα προϊόν. Όταν αυξάνεται το κόστος της συγκεκριμένης μεταφοράς, η επιβάρυνση περνά στην επιχείρηση και, σε σημαντικό βαθμό, στην τελική τιμή του προϊόντος.
Για ένα νησί όπως τα Κύθηρα, όπου μεγάλο μέρος των αγαθών φτάνει μέσω θαλάσσιων και οδικών μεταφορών, η παράμετρος αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
«Πολύ λίγα, πολύ αργά»
Ο πρώην επικεφαλής της BP υποστήριξε ότι οι μέχρι τώρα παρεμβάσεις δεν βρίσκονται στην κλίμακα που απαιτεί η κατάσταση.
Έφερε ως παράδειγμα άλλες ευρωπαϊκές χώρες που έχουν προχωρήσει σε μειώσεις φόρων στα καύσιμα και υποστήριξε ότι θα μπορούσε να εξεταστεί σημαντική μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης.
Κατά τον ίδιο, η διατήρηση της φορολογίας στα σημερινά επίπεδα δεν εξασφαλίζει κατ’ ανάγκη τα αναμενόμενα δημόσια έσοδα, καθώς οι υψηλές τιμές οδηγούν σε περιορισμό της κατανάλωσης.
Επικαλέστηκε μάλιστα στοιχεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού, σύμφωνα με τα οποία τα έσοδα από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης εμφανίζονταν μειωμένα κατά 7%, συνδέοντας την εξέλιξη με τη μείωση της κατανάλωσης.
Η πίεση στις επιχειρήσεις
Ο Σπύρος Μιχαλακάκης στάθηκε ιδιαίτερα στις συνέπειες που έχει η ενεργειακή ακρίβεια στην επιχειρηματική δραστηριότητα.
Όπως εξήγησε, όταν ένα νοικοκυριό περιορίζει την κατανάλωσή του, υποβαθμίζεται πρωτίστως το επίπεδο διαβίωσής του. Όταν όμως αναγκάζεται να μειώσει την κατανάλωση ενέργειας μια επιχείρηση, οι συνέπειες μπορούν να επεκταθούν στην παραγωγή, στις εξαγωγές, στις επενδύσεις, στην απασχόληση και τελικά στα φορολογικά έσοδα του κράτους.
«Οι επιχειρήσεις δεν έχουν σχεδιασμό 15 ημερών», ήταν το βασικό μήνυμα της παρέμβασής του, ζητώντας έναν μεγαλύτερο χρονικό ορίζοντα στα μέτρα ώστε η αγορά να μπορεί να προγραμματίζει.
Επενδύσεις αντί μόνο για επιδόματα
Ο πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της BP έθεσε παράλληλα το ζήτημα της μακροπρόθεσμης αντιμετώπισης του ενεργειακού κόστους.
Υποστήριξε ότι, πέρα από τις επιδοτήσεις, θα πρέπει να ενισχυθούν επενδύσεις που επιτρέπουν σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις να μειώσουν μόνιμα την κατανάλωση και τις ενεργειακές τους δαπάνες.
Αναφέρθηκε ενδεικτικά στην ηλεκτροκίνηση, στις αντλίες θερμότητας και γενικότερα στην πράσινη μετάβαση, σημειώνοντας ότι το υψηλό αρχικό κόστος τέτοιων επενδύσεων αποτελεί εμπόδιο για μεγάλο μέρος της κοινωνίας.
«Το κρίσιμο ζήτημα είναι και το εισόδημα»
Σημαντικό μέρος της τοποθέτησης του Σπύρου Μιχαλακάκη αφορούσε και το επίπεδο των ελληνικών εισοδημάτων.
Όπως ανέφερε, η πραγματική επιβάρυνση από τα καύσιμα δεν καθορίζεται αποκλειστικά από την τιμή στην αντλία, αλλά και από το εισόδημα του καταναλωτή. Υποστήριξε ότι στην Ελλάδα το πρόβλημα γίνεται εντονότερο λόγω της χαμηλότερης αγοραστικής δυνατότητας σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Έκανε επίσης λόγο για μεγάλη μεταφορά πλούτου προς τις μεγάλες ενεργειακές επιχειρήσεις εξαιτίας της διεθνούς ενεργειακής κρίσης, υποστηρίζοντας ότι μέρος των αυξημένων κερδών θα μπορούσε να αξιοποιηθεί φορολογικά για τη χρηματοδότηση μέτρων στήριξης.
Η παρέμβαση του Σπύρου Μιχαλακάκη έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για τα Κύθηρα, καθώς αναδεικνύει μια από τις βασικές ιδιαιτερότητες της νησιωτικής οικονομίας: κάθε μεγάλη αύξηση του κόστους ενέργειας δεν μένει στην αντλία, αλλά ακολουθεί το προϊόν σε ολόκληρη τη διαδρομή του μέχρι να φτάσει στο νησί και τελικά στο ράφι.
