Αντιπυρικές ζώνες στα Κύθηρα: Ερωτήματα για την επιλογή των οκτώ οικισμών

Μια ουσιαστική παρέμβαση στη συζήτηση που άνοιξε το Kythera.News για τη δημιουργία αντιπυρικών ζωνών σε οκτώ οικισμούς των Κυθήρων κάνει ο Ανδρέας Μαριάτος, θέτοντας συγκεκριμένα ερωτήματα για τα κριτήρια με τα οποία έγινε η επιλογή των περιοχών.

Αφορμή αποτέλεσε το πρόσφατο ρεπορτάζ για την κατακύρωση του έργου «Ενίσχυση πυροπροστασίας στον Δήμο Κυθήρων», το οποίο προβλέπει παρεμβάσεις σε Αγία Αναστασία, Αρωνιάδικα, Γερακάρι, Διακοπουλιάνικα, Δρυμώνα, Χώρα, Μητάτα και Στραπόδι.

Η τελική συμβατική αξία του έργου ανέρχεται σε 57.645,14 ευρώ με ΦΠΑ, μετά την έκπτωση 32% που προσέφερε ο ανάδοχος.

Το άρθρο είχε επισημάνει ότι η έναρξη των παρεμβάσεων αποτελεί θετική εξέλιξη, υπογραμμίζοντας παράλληλα την ανάγκη επέκτασής τους και σε άλλους οικισμούς του νησιού.

Ο Ανδρέας Μαριάτος, με σχόλιό του κάτω από το δημοσίευμα, προχωρά ένα βήμα παραπέρα. Δεν θέτει μόνο ζήτημα επέκτασης του προγράμματος, αλλά αμφισβητεί την ίδια την προτεραιοποίηση των πρώτων οκτώ οικισμών, αντιπαραβάλλοντας περιοχές που έχουν επανειλημμένα βρεθεί αντιμέτωπες με πυρκαγιές.

Παράλληλα ανοίγει μια ακόμη σημαντικότερη συζήτηση: κατά πόσο η πυροπροστασία των οικισμών μπορεί να αντιμετωπίζεται ανεξάρτητα από την κατάσταση του οδικού δικτύου και τη δυνατότητα ασφαλούς εκκένωσης του πληθυσμού.

Η παρέμβαση του Ανδρέα Μαριάτου

Παραθέτουμε αυτούσιο το σχόλιό του:

Κ.Πρέκα, έχετε εσείς κάποια πληροφορία σε σχέση με τα κριτήρια επιλογής αυτών των λίγων ζωνών; Εκ του αποτελέσματος φάνηκε ότι (με εξαίρεση το Δρυμώνα όπου όντως η ζώνη, εάν είχε γίνει εγκαίρως, θα βοηθούσε πολύ) κανείς από τους επιλεχθέντες οικισμούς δεν απειλήθηκε από τη φωτιά του 2025. Θα μου πείτε, δεν ξέραμε που θα ξεσπάσει η φωτιά. Αλλά ιστορικά, πόσο συχνά κινδύνεψαν το Στραπόδι και η Χώρα ώστε να τεθούν σε 1η προτεραιότητα; Δεν λέω ότι το ιστορικό προηγούμενο είναι παράγοντας αποκλεισμού, όντως πχ τα Διακοπουλιάνικα και η Αγ.Αναστασία κινδυνεύουν. Όμως όταν κατακαίγονται ξανά και ξανά τα Περλεγκιάνικα, τα Ντουριάνικα, οι Πιτσινάδες, οι Αραίοι και ο Μυλοπόταμος, πως γίνεται να απουσιάζουν εντελώς από τη λίστα;

Να προσθέσω για  παράδειγμα ότι τεράστια απειλή (όχι για τις περιουσίες αλλά για τις ανθρώπινες ζωές) υπάρχει και για τα Καρυδιάνικα/Αντζολιάνικα, τα Μελιτιάνικα, Τριφυλλιάνικα, Ζαγλανικιάνικα, Λιανιάνικα, το Δρυμωνάρι, τμήματα στα Βιαράδικα, Φράτσια, Αλεξανδράδες, τα Ξερονιάματα και οι Σπηλίες, και σε πολλά άλλα περιφερειακά χωριά όπου είτε τα δασικά τμήματα ακουμπούν στα σπίτια, είτε υπάρχουν ανεπαρκείς οδοί εκκένωσης, είτε περιστοιχίζονται από εναέρια δίκτυα ηλεκτρικού από την πλευρά που έρχονται οι συνήθεις άνεμοι κλπ.

Είναι προφανές ότι το διαθέσιμο κονδύλι αποφασίστηκε να είναι δυσανάλογα μικρό για την σημασία του έργου (57.645 ευρώ όταν ο Δήμος κοστολογεί το έργο της διασύνδεσης των δεξαμενών «για επείγοντες λόγους πυροπροστασίας» στο 1.500.000 ευρώ. Ποιος μπορεί να πειστεί ότι αποτελεί ορθολογική επιλογή για την πυροπροστασία το να  ξοδεύουμε 26 φορές περισσότερα χρήματα για να πάει το νερό από το Καψάλι στη Χώρα και από τον Αυλαίμωνα στα Μητάτα από ότι για ζώνες πυρασφάλειας;) Το μικρό κονδύλι όμως δεν είναι ικανή δικαιολογία ώστε να αναιρεί το ότι η επιλογή των οικισμών έγινε με κριτήρια άλλα της κοινής λογικής και θα χαιρόμουν πολύ να είχαμε δει μια στοιχειωδώς τεκμηριωμένη προτεραιοποίηση όταν την ζήτησαμε. Ενώ λοιπόν συμφωνώ μαζί σας κ.Πρέκα ότι απαιτείται επιτακτικά μια γενναία επέκταση των παρεμβάσεων, διαφωνώ στο ότι η επιλογή των οικισμών στους οποίους πρώτα θα πραγματοποιηθούν παρεμβάσεις είναι εύλογη.

Εδώ να ξαναπώ ότι καλός μεν είναι έστω και ο εφάπαξ καθαρισμός και η δημιουργία ζωνών πυρασφάλειας αλλά επιτακτική –ίσως η επιτακτικότερη!- ανάγκη της πολιτικής προστασίας είναι η συντήρηση του οδικού δικτύου για ασφαλείς εκκενώσεις (όπως πχ το εγκαταλελειμένο αγροτικό οδικό δίκτυο του κάμπου του Ποταμού ή τα δασώδη τμήματα που σχεδόν σκεπάζουν τον μοναδικό δρόμο για τα Τριφυλλιάνικα κ.α.). Στην αμφιλεγόμενη εκκένωση προς Λιμνιώνα κινδυνέψαμε περισσότερα με ανθρώπινα θύματα, όχι μέσα στο Μυλοπόταμο.